Adhyaya 351
या अध्यायात ईश्वर महादेवीला कौरवेश्वरी देवीकडे जाण्याची आज्ञा देतात. पूर्वीच्या आराधनेमुळे तिचे नाव कुरुक्षेत्राशी जोडलेले असून ती पवित्र क्षेत्राची रक्षणशक्ती आहे असे वर्णन येते; भीमानेही क्षेत्ररक्षणाचे व्रत स्वीकारून पूर्वी तिची उपासना केली होती, हे स्मरण करून दिले जाते. महानवमीच्या दिवशी प्रयत्नपूर्वक केलेले पूजन अत्यंत फलदायी सांगितले आहे. अतिथिसत्कार व दानधर्माचा नियमही दिला आहे—विशेषतः दांपत्यांना अन्नदान करणे, उत्तम/दिव्य गुणांचे अन्न-पान व नीट तयार केलेले गोड पदार्थ अर्पण करणे. अशा स्तुती व दानाने प्रसन्न झालेली देवी भक्ताचे पुत्राप्रमाणे रक्षण करते; स्थाननिष्ठ भक्ती, रक्षणकर्तव्य आणि नियत दान हे परस्पर पूरक साधन म्हणून मांडले आहे.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्वै कौरवेश्वरीम् । यस्य नाम्ना कुरुक्षेत्रं तेन साराधिता पुरा
ईश्वर म्हणाले—त्यानंतर, हे महादेवी, तेथून कौरवेश्वरीकडे जावे; जिच्या नामामुळे कुरुक्षेत्र प्रसिद्ध आहे, ती प्राचीनकाळी पूर्ण भक्तीने आराधिली गेली होती।
Verse 2
आराधिताऽसौ भीमेन कृत्वा क्षेत्रस्य रक्षणम् । महानवम्यां यत्नेन यस्तां पूजयते नरः । तं पुत्रमिव कल्याणी रक्षते नात्र संशयः
क्षेत्राचे रक्षण करून भीमाने तिची आराधना केली होती। जो मनुष्य महानवमीला यत्नपूर्वक तिचे पूजन करतो, त्याचे कल्याणी आपल्या पुत्राप्रमाणे रक्षण करते—यात संशय नाही।
Verse 3
भोजनं तत्र दातव्यं दंपतीनां न संशयः । दिव्यैर्भक्ष्यैः सुमिष्टान्नैः सा तुष्यति ततः स्तुता
तेथे दांपत्यांना भोजनदान करणे निश्चयाने करावे—यात संशय नाही। दिव्य पक्वान्न व सुबक मिष्टान्न अर्पण केल्याने ती प्रसन्न होते; मग स्तोत्रांनी तिची स्तुती करावी।
Verse 350
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात “कौरवेश्वरी-माहात्म्य-वर्णन” नामक तीनशे एक्कावन्नावा अध्याय समाप्त झाला।