Adhyaya 316
या अध्यायात देवकुलाच्या जवळ शंबर-स्थानी, देवकुलापासून पाच गव्युती अंतरावर ‘क्षेमादित्य’ नावाची देवप्रतिष्ठा असल्याचे सांगितले आहे. त्या देवाचे दर्शन घेतल्याने भक्ताला क्षेमार्थ-सिद्धी, कल्याण व समृद्धी प्राप्त होते, असा महिमा वर्णिला आहे। तसेच जेव्हा सप्तमी तिथी रविवारी येते, तेव्हा केलेली पूजा सर्वकामदायी मानली जाते. शेवटी हा उपदेश देवकुल-तीर्थाशी निगडित तीर्थमाहात्म्य-वचन म्हणून सांगितला आहे।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ देवकुलात्पूर्वे पंचगव्यूतिमात्रतः । शंबरस्थान मध्ये तु क्षेमादित्येति विश्रुतः
ईश्वर म्हणाले— पुढे देवकुलाच्या पूर्वेस पाच गव्यूती अंतरावर, शंबर नावाच्या स्थळाच्या मध्यभागी ‘क्षेमादित्य’ म्हणून प्रसिद्ध (एक देवस्थान) आहे.
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि भवेत्क्षेमार्थसिद्धिभाक् । सप्तम्यां रविवारेण पूजितः सर्वकामदः
हे देवी, त्याचे दर्शन होताच मनुष्य कल्याण व सुरक्षिततेची सिद्धी प्राप्त करतो. सप्तमीला, रविवारी पूजिला असता तो सर्व कामना देणारा ठरतो.
Verse 3
इति देवकुलस्थाने कथिता तीर्थसंस्थितिः
अशा प्रकारे देवकुलस्थानी या तीर्थाची स्थिती (वर्णना) सांगितली आहे.
Verse 316
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये क्षेमादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एक्याऐंशी-सहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्र-माहात्म्यात ‘क्षेमादित्य-माहात्म्यवर्णन’ नामक तीनशे सोळावा अध्याय समाप्त झाला।