
या अध्यायात शिव–देवी संवादातून संक्षिप्त क्षेत्रोपदेश दिला आहे. ईश्वर महादेवीला पश्चिम दिशेस अर्ध-क्रोश अंतरावर असलेल्या तेजस्वी ‘मारुदार्या’ स्थानी जाण्याची आज्ञा देतात. तेथील देवी मरुतांनी पूजिलेली असून ‘सर्वकाम-फलप्रदा’ अशी तिची कीर्ती सांगितली आहे. पुढे पूजेचा काळ व विधी स्पष्ट केला आहे—विशेषतः महानवमीच्या दिवशी, तसेच सप्तमीला, गंध-पुष्पादी उपचारांनी सावधपणे आराधना करावी. अशा रीतीने पुराण स्थान (कुठे), व्रत-काल (केव्हा) आणि पूजा-विधी (कसा) यांचा संबंध जोडून इच्छित फल व पुण्यप्राप्तीचा मार्ग दर्शवते.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मरुदार्यां महाप्रभाम् । तस्मात्पश्चिमदिग्भागे क्रोशार्द्धेन व्यवस्थिताम्
ईश्वर म्हणाले—त्यानंतर, हे महादेवी, महाप्रभा मरुदार्या येथे जावे. ती त्या स्थानाच्या पश्चिम दिशेस अर्ध क्रोश अंतरावर स्थित आहे।
Verse 2
मरुद्भिः पूजितां देवीं सर्वकामफलप्रदाम् । महानवम्यां यत्नेन सप्तम्यां पूजयेन्नरः । गंधपुष्पादिविधिना सर्वकामप्रसिद्धये
मरुतांनी पूजिलेली ती देवी सर्व कामांचे फळ देणारी आहे. मनुष्याने सप्तमी व विशेषतः महानवमीच्या दिवशी यत्नपूर्वक गंध‑पुष्पादी विधीने तिची पूजा करावी, म्हणजे सर्व इच्छा पूर्ण होतात.
Verse 315
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मरुदार्यादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एक्याऐंशी-सहस्र श्लोकसंहितेच्या सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘मरुदार्या देवीमाहात्म्यवर्णन’ नामक तीनशे पंधरावा अध्याय समाप्त झाला.