
या अध्यायात ईश्वरांच्या उपदेशरूपाने तीर्थ-निर्देश व व्रतविधान संक्षेपाने सांगितले आहे. उत्तर दिशेला ‘आठ धनुष्य’ अंतरावर सूर्यस्वरूप बकुलस्वामीचे स्थान आहे; त्यांचे दर्शन दुःख-शोक व क्लेश नाश करणारे मानले आहे। पुढे विधी असा—रविवारी सप्तमी तिथी आल्यास रात्रभर जागरण करावे. या व्रताचे फळ सर्व मनोकामना पूर्ण होणे तसेच सूर्यलोकात मान-सन्मान व उन्नती प्राप्त होणे असे सांगितले आहे। शेवटी स्कंदमहापुराणातील प्रभासखण्ड, प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य अंतर्गत ‘बकुलस्वामी-माहात्म्य’ अध्याय म्हणून याची नोंद आहे।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ईश्वर म्हणाले—हे प्रिये! तेथून उत्तर दिशेस आठ धनुष्य अंतरावर बकुल-स्वामी नामक सूर्याचे दर्शन घ्यावे; तो दुःखनाशक आहे।
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
रविवारी सप्तमी तिथीस मनुष्याने जागरण करावे। तो सर्व इच्छा प्राप्त करतो आणि सूर्यलोकी मान पावतो.
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणाच्या एकाशीतिसाहस्री संहितेतील सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘बकुलस्वामी-माहात्म्यवर्णन’ नामक तीनशे बारावा अध्याय समाप्त झाला.