
ईश्वर देवीला सांगतात की प्रभास-क्षेत्रातील गंधर्वेश्वर नावाच्या श्रेष्ठ शिवतीर्थाला जावे. तेथील लिंग उत्तर दिशेच्या भागात पाच धनुष्य अंतरावर आहे—हा अध्याय यात्रेचा सूक्ष्म मार्गदर्शकही ठरतो. या क्षेत्राचे दर्शन घेतल्याने साधक ‘रूपवान’ होतो, म्हणजे देहात सौंदर्य व आकर्षण प्रकटते. हे लिंग गंधर्वांनी प्रतिष्ठापित केलेले असल्याने त्याची पावनता अधिक सांगितली आहे. स्नान करून तेथे एकदाच विधिपूर्वक पूजन केल्यास सर्व कामना पूर्ण होतात आणि ‘रक्तकंठ’ हे शुभ लक्षण प्राप्त होते, अशी फलश्रुती आहे.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंधर्वेश्वरमुत्तमम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम्
ईश्वर म्हणाले—त्यानंतर, हे महादेवि, उत्तम गंधर्वेश्वराकडे जावे. तो त्याच ठिकाणाच्या उत्तरेकडील भागात पाच धनुष्यांच्या अंतरावर स्थित आहे।
Verse 2
तं दृष्ट्वा च महादेवि रूपवाञ्जायते नरः । गंधर्वैः स्थापितं लिंगं स्नात्वा संपूजयेत्सकृत् । सर्वान्कामानवाप्नोति रक्तकण्ठश्च जायते
आणि ते पाहिल्यावर, हे महादेवि, मनुष्य रूपवान होतो. गंधर्वांनी स्थापित केलेल्या त्या लिंगाचे स्नान करून एकदाही विधिपूर्वक पूजन केल्यास तो सर्व कामना प्राप्त करतो आणि ‘रक्तकंठ’ही होतो।
Verse 302
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गंधर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणाच्या एक्याऐंशी सहस्र श्लोकांच्या संहितेतील सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘गंधर्वेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नामक तीनशे दोन (३०२)वा अध्याय समाप्त झाला।