Adhyaya 292

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरभागे तु स्थानात्कौरवसंज्ञकात् । भद्रकाली महादेवि तपः कृत्वा सुदुस्तरम्

ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! ‘कौरव’ नावाच्या त्या स्थानाच्या उत्तर भागात भद्रकालीने अत्यंत दुस्तर अशी तपश्चर्या केली.

Verse 2

रविं संस्थापयामास भक्त्या परमया युता । रविवारेण सप्तम्यां रक्त पुष्पानुलेपनैः

परम भक्तियुक्त होऊन तिने रवि (सूर्यदेव) यांची स्थापना केली. रविवारी सप्तमी तिथीस तिने लाल पुष्पे व लाल अनुलेपनांनी पूजा केली.

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या कोटियज्ञफलं लभेत् । मुच्यते वातपित्तोत्थै रोगैरन्यैश्च पुष्कलैः

जो त्याची भक्तिभावाने पूजा करतो, तो कोटी यज्ञांचे फळ प्राप्त करतो. तो वात-पित्तजन्य रोगांपासून तसेच इतर अनेक तीव्र व्याधींमधून मुक्त होतो.

Verse 4

अश्वस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

जे यात्रेचे संपूर्ण फळ इच्छितात त्यांनी त्या पवित्र स्थानीच विधिपूर्वक श्रद्धेने अश्वदान करावे।

Verse 292

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये भद्रकालीबालार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात, न्यंकुमतीमाहात्म्यांतर्गत ‘भद्रकाली व बालार्क माहात्म्यवर्णन’ नामक दोनशे ब्याण्णवावा अध्याय समाप्त झाला।