Adhyaya 27
या अध्यायात ईश्वर देवीला सांगतात की गौरीच्या जवळ गंधर्वसेनेने प्रतिष्ठापित केलेले लिंग ‘विमलेश्वर’ म्हणून प्रसिद्ध असून ते सर्वरोग-विनाशक आहे. त्याच्या स्थानाचा निर्देश ‘तीन धनुष्ये’ इतक्या मोजलेल्या अंतराने आणि ‘पूर्व विभाग’ या दिशासूचनेने केला आहे, ज्यामुळे तीर्थक्षेत्रातील मार्गदर्शन होते. भक्तिपूर्वक पूजनाचा संकेत देण्यात आला आहे; विशेषतः तृतीया तिथीला व्रतभावाने पूजल्यास फलदायी मानले आहे. फलश्रुतीत स्त्री उपासिकेचे दुर्भाग्य नष्ट होणे, इच्छित सिद्धी, पुत्र-पौत्र लाभ आणि प्रतिष्ठा प्राप्ती सांगितली आहे. शेवटी ही कथा पातक-नाशक व्रतकथा म्हणून घोषित करून त्रेतायुगाच्या संदर्भात ठेवून अध्याय समाप्त होतो.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ तत्रैव देवेशि लिंगं गन्धर्वसेनया । स्थापितं घनवाहस्य पुत्र्या गौरीसमीपतः
ईश्वर म्हणाले—हे देवेशी! तेथेच घनवाहनाची कन्या गंधर्वसेना हिने गौरीच्या समीप शिवलिंगाची स्थापना केली।
Verse 2
धनुषां त्रितये तत्र स्थितं पूर्वविभागतः । विमलेश्वरनामानं सर्वरोगविनाशनम्
तेथे तीन धनुष्यांच्या अंतरावर, पूर्व विभागाकडे, ‘विमलेश्वर’ नावाचे लिंग स्थित आहे; ते सर्व रोगांचा नाश करणारे आहे।
Verse 3
पूजयित्वा तृतीयायां दौर्भाग्यैर्मुच्यतेऽङ्गना । सर्वान्कामानवाप्नोति पुत्रपौत्रप्रतिष्ठिता
तृतीया तिथीस तेथे पूजन केल्यास स्त्री दुर्भाग्यापासून मुक्त होते; ती सर्व इच्छा प्राप्त करते आणि पुत्र-पौत्रांनी प्रतिष्ठित होते।
Verse 4
इति व्रतं महादेवि त्रेतासंध्यांशके गते । गन्धर्वस्यैवमाख्यातं श्रुतं पातकनाशनम्
हे महादेवी! त्रेतायुगाच्या संध्याकाळचा अंश गेल्यावर गंधर्वाने असे हे व्रत सांगितले; ते ऐकणे पातकांचा नाश करते।
Verse 27
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गन्धर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘गंधर्वसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नावाचा सत्ताविसावा अध्याय समाप्त झाला।