
या अध्यायात ईश्वर देवीला सांगून यात्रेकरूस प्रभासखंडातील ‘चमसोद्भेद’ या श्रेष्ठ तीर्थाकडे मार्गदर्शन करतात. नावाची उत्पत्ती अशी दिली आहे—ब्रह्मदेवांनी तेथे दीर्घकाळ सत्रयज्ञ केला; त्या यज्ञात देव व महर्षींनी ‘चमस’ (यज्ञपात्र) मधून सोमपान केले, म्हणून पृथ्वीवर त्या स्थळास ‘चमसोद्भेद’ हे नाव प्राप्त झाले। पुढे विधी सांगितला आहे—त्या तीर्थाशी संबंधित सरस्वतीत स्नान करून पितरांसाठी पिंडदान करावे। असे केल्यास ‘गया-कोटीसमान’ पुण्य मिळते, आणि विशेषतः वैशाख मास अत्यंत फलदायी मानला आहे। शेवटी हा अध्याय प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यांतर्गत प्रभासखंडात येतो असे कोलोफनाने सूचित करून समाप्ती केली आहे।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चमसोद्भेदमुत्तमम् । यत्र ब्रह्माऽकरोत्सत्रं वर्षाणामयुतं प्रिये
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! त्यानंतर तू उत्तम तीर्थ ‘चमसोद्भेद’ येथे जा; हे प्रिये, जिथे ब्रह्मदेवांनी दहा हजार वर्षे सत्रयज्ञ केला होता।
Verse 2
चमसैः पीतवन्तस्ते सोमं देवा महर्षयः । चमसोद्भेदनामेति तेन ख्यातं धरातले
तेथे देव व महर्षींनी चमसांनी सोमपान केले; म्हणून त्याचे नाव ‘चमसोद्भेद’ पडले आणि तेच नाव पृथ्वीवर प्रसिद्ध झाले।
Verse 3
तत्र स्नात्वा सरस्वत्यां पिंडदानं ददाति यः । गयाकोटिगुणं पुण्यं वैशाख्यां प्राप्नुयान्नरः
जो तेथे सरस्वतीत स्नान करून पितरांसाठी पिंडदान करतो, तो मनुष्य वैशाख महिन्यात गयाच्या पुण्यापेक्षा कोटीगुण पुण्य प्राप्त करतो।
Verse 268
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चमसोद्भेदमाहात्म्य वर्णनंनामाष्टषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एकाशीती-साहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्र-माहात्म्यात ‘चमसोद्भेद माहात्म्यवर्णन’ नामक २६८वा अध्याय समाप्त झाला।