
या अध्यायात शैव–देवी संवाद संक्षेपाने येतो. ईश्वर प्रभास-क्षेत्रातील नंदिनी-गुहेचे माहात्म्य सांगून तिला स्वभावतः पातक-नाशिनी व परम पावन असे वर्णित करतात. ही गुहा पुण्यशील ऋषी व सिद्ध यांचे निवासस्थान/समागमस्थान असल्याने तिचे पावित्र्य अधिक दृढ होते. मुख्य उपदेश दर्शनावर आधारित आहे—जो तेथे जाऊन नंदिनी-गुहेचे दर्शन करतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होतो आणि चांद्रायण व्रताचे फल प्राप्त करतो. अशा रीतीने अध्याय स्थळाची ओळख, सिद्ध-ऋषी-संबंधाने त्याची पवित्रता, आणि तीर्थदर्शनाला प्रायश्चित्त-व्रतासमान फल देणारी फलश्रुती मांडतो.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि गुफा पातकनाशिनी । ऋषीणां संस्थितिर्यत्र सिद्धानां पुण्यचेतसाम्
ईश्वर म्हणाले—तेथेच, हे देवी, पातकांचा नाश करणारी एक गुहा आहे; जिथे ऋषींचे निवासस्थान आहे आणि पुण्यचित्त सिद्धजन वास करतात।
Verse 2
तत्र गत्वा महादेवि गुफां यः पश्यते नरः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यश्चांद्रायणफलं लभेत्
हे महादेवी! तेथे जाऊन जो मनुष्य त्या गुहेचे दर्शन करतो, तो सर्व पापांपासून मुक्त होऊन चांद्रायण-व्रतासमान पुण्यफल प्राप्त करतो।
Verse 264
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणाच्या एकाशीतिसाहस्री संहितेतील सप्तम प्रभासखंडाच्या प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णन’ नामक २६४ वा अध्याय समाप्त झाला।