Adhyaya 240
या अध्यायात ‘ईश्वर उवाच’ या ईश्वरकेंद्रित वाणीने बलभद्र, सुभद्रा आणि श्रीकृष्ण या त्रयीचे माहात्म्य सांगितले आहे. हे तिघेही अत्यंत पुण्यप्रद व आध्यात्मिक फल देणारे असून, विशेषतः श्रीकृष्ण ‘सर्वपातकनाशन’—सर्व पापांचा नाश करणारा—असा वर्णिला आहे. कल्पस्मृतीच्या आधाराने त्यांची महिमा दृढ केली आहे: पूर्वकल्पात हरिने याच स्थानी गात्रोत्सर्ग (देहत्याग) केला होता, आणि वर्तमान कल्पातही तशीच स्मृती सांगितली आहे. नागरादित्याच्या सान्निध्यात जे बलभद्र-सुभद्रा-कृष्णांची पूजा करतात, ते स्वर्गगामी होतात—अशी स्पष्ट फलश्रुती येथे दिली आहे.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रं सुरेश्वरम् । सुभद्रां च तथा कृष्णं सर्वपातकनाशनम्
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! त्यानंतर देवांचा अधिपती बलभद्र यांच्याकडे जावे; तसेच सुभद्रा आणि सर्व पातकांचा नाश करणारे श्रीकृष्ण यांचेही दर्शन घ्यावे।
Verse 2
पूर्व कल्पे महादेवि देहमत्रात्यजद्धरिः । अस्मिन्कल्पेपि च पुनर्गात्रोत्सर्गमिति स्मृतम्
हे महादेवी! पूर्वकल्पी हरिने येथे देहत्याग केला; आणि या कल्पातही हे स्थान पुन्हा देह-त्यागस्थान म्हणून स्मरणात आहे.
Verse 3
तत्र ये पूजयिष्यंति नागरादित्यसंनिधौ । बलभद्रं सुभद्रां च कृष्णं ते स्वर्गगामिनः
जे तेथे नागरादित्याच्या सान्निध्यात बलभद्र, सुभद्रा आणि कृष्ण यांची पूजा करतील, ते भक्त स्वर्गास जातील.
Verse 240
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्र सुभद्रा कृष्ण माहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणाच्या एक्याऐंशी-सहस्री संहितेतील सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘बलभद्र-सुभद्रा-कृष्ण माहात्म्यवर्णन’ नावाचा दोनशे चाळीसावा अध्याय समाप्त झाला.