
या अध्यायात “ईश्वर उवाच” या दिव्य वचनातून रुक्मवतीने प्रतिष्ठापिलेल्या रुक्मवतीश्वर लिंगाचे संक्षिप्त माहात्म्य सांगितले आहे। हे लिंग सर्वशांती देणारे, पापांचा नाश करणारे आणि इच्छित फल देणारे असे वर्णिले आहे। पुढे तीर्थविधीचा क्रम दिला आहे—संबंधित महातीर्थात स्नान करावे, नंतर काळजीपूर्वक लिंगाचे समप्लावन/अभिषेक विधिपूर्वक करावा। त्यानंतर ब्राह्मणांना धनदान केल्याने पुण्यवृद्धी होते। अशा रीतीने तीर्थ, लिंग, स्नान-अभिषेक आणि दान यांची एकत्र साधना करून शुद्धी व इष्टसिद्धी प्राप्त होते।
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं लिंगं रुक्मवत्या प्रतिष्ठितम् । सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम्
ईश्वर म्हणाले—तेथेच रुक्मवतीने प्रतिष्ठित केलेले लिंग स्थित आहे; ते सर्व पापांचे शमन करणारे आणि सर्व कामनांचे फल देणारे आहे.
Verse 2
तत्र स्नात्वा महातीर्थे लिंगं संप्लाव्य यत्नतः । विप्रेभ्यो दापयेद्वित्तं मुच्यते सर्वपातकैः
त्या महातीर्थात स्नान करून आणि यत्नपूर्वक लिंगाचा अभिषेक करून, ब्राह्मणांना धनदान करावे; त्यामुळे सर्व पातकांतून मुक्ती मिळते.
Verse 222
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रुक्मवतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एकाशी-सहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्र-माहात्म्यात ‘रुक्मवतीश्वर-माहात्म्यवर्णन’ नावाचा दोनशे बावीसावा अध्याय समाप्त झाला.