Adhyaya 217
या अध्यायात ईश्वर देवीला देवराजेश्वराचे संक्षिप्त माहात्म्य सांगतात. गौतमेश्वराच्या पश्चिमेस फार दूर नाही, सोळा धनु अंतरावर देवराजेश्वर लिंग स्थित आहे, असे स्थाननिर्देशन केले आहे. तेथे लिंगाची स्थापना केल्यास स्थापक पापमुक्त होतो—हा कारण-फल क्रम सांगितला आहे. पुढे नियमरूप उपदेश आहे की जो मनुष्य समाहित, एकाग्र मनाने त्या लिंगाची पूजा करतो, तो मानवदेहातून उत्पन्न होणाऱ्या पातकांपासूनही मुक्ती प्राप्त करतो. अखेरीस कोलोफनमध्ये हे स्कंदमहापुराण (८१,००० श्लोक), प्राभास खंड, प्राभासक्षेत्रमाहात्म्य अंतर्गत ‘देवराजेश्वर-माहात्म्य’ नावाचा २१७वा अध्याय असल्याचे नमूद आहे.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । गौतमेश्वरतो देवि पश्चिमे नातिदूरतः । धनुःषोडशभिर्देवि देवराजेश्वरः स्थितः
ईश्वर म्हणाले—हे देवी, गौतमेश्वराच्या पश्चिमेस फार दूर नाही; सोळा धनुष्यांच्या अंतरावर देवराजेश्वराचे पवित्र स्थान स्थित आहे।
Verse 2
लिंगं स स्थापयामास ततः पापैर्व्यमुच्यत । यस्तं समाहितमनाः पूजयिष्यति मानवः । स च मानवसंभूतात्पातकात्संप्रमोक्ष्यति
त्याने ते लिंग प्रतिष्ठापिले आणि त्यामुळे पापांपासून मुक्त झाला। जो मनुष्य एकाग्र मनाने त्या (लिंगाची) पूजा करील, तोही मानवी आचरणातून उत्पन्न पातकांपासून पूर्ण मुक्त होईल।
Verse 217
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देवराजेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एक्याऐंशी सहस्र श्लोकांच्या संहितेतील सप्तम प्रभासखण्डाच्या प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘देवराजेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नामक २१७ वा अध्याय समाप्त झाला।