
या अध्यायात (२१२) ईश्वर देवीला सांगतात की पुलहीश्वरापासून नैऋत्य दिशेला आठ धनुष्य अंतरावर ‘क्रत्वीश्वर’ नावाचे पवित्र शिवस्थान आहे. या क्षेत्राचे वैशिष्ट्य असे की येथे दर्शनानेच ‘महाक्रतु-फल’ मिळते—मोठ्या यज्ञांचे पुण्य तीर्थदर्शनातून सुलभ होते. फलश्रुतीनुसार जो मनुष्य क्रत्वीश्वराचे दर्शन करतो, त्याला पौण्डरीक यज्ञाचे फल प्राप्त होते; तो सात जन्म दारिद्र्यापासून सुरक्षित राहतो आणि त्या स्थानी दुःखाचा उदय होत नाही. अशा रीतीने हा अध्याय स्थाननिर्देश, नाम-माहात्म्य आणि दर्शनजन्य फल यांचे संक्षिप्त मार्गदर्शन करतो.
Verse 1
ईश्वर उवाच । पुलहेश्वरात्ततो देवि नैरृते धनुषाष्टके । क्रत्वीश्वरेतिनामानं महाक्रतुफलप्रदम्
ईश्वर म्हणाले—हे देवि! पुलहेश्वरापासून नैऋत्य दिशेस आठ धनुष्य अंतरावर ‘क्रत्वीश्वर’ नामक (लिंग) आहे, जो महायज्ञांचे फळ देणारा आहे।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पौंडरीकफलं लभेत् । सप्तजन्मनि दारिद्र्यं न दुःखं तत्र जायते
हे देवी, त्याचे दर्शन घेतल्याने मनुष्याला पौंडरीक यज्ञाचे फळ मिळते. सात जन्मांपर्यंत तेथे दारिद्र्य उत्पन्न होत नाही, आणि दुःखही येत नाही.
Verse 212
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्रत्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एकाशीति-साहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्र-माहात्म्यात ‘क्रत्वीश्वर-माहात्म्य-वर्णन’ नामक दोनशे बारावा अध्याय समाप्त झाला.