
या अध्यायात ईश्वर महादेवीला संक्षिप्त तीर्थोपदेश करतात. प्रभासक्षेत्राच्या पवित्र नकाशात दिशानिर्देश व अंतर/परिमाणाच्या सूचनेनुसार स्थित ‘उत्तम’ तीर्थ पुलस्त्येश्वराकडे जाण्याची आज्ञा दिली आहे. तेथे प्रथम दर्शन करून नंतर विधानतः (योग्य विधीने) पूजा करावी, असा भक्तिक्रम सांगितला आहे. फलश्रुतीत ठाम प्रतिज्ञा आहे की उपासक सात जन्मांचे संचित पापांपासून मुक्त होतो—“यात संशय नाही.” हा अध्याय स्थान-मार्गदर्शन, पूजाविधी आणि पापक्षय-फल यांना एका तीर्थ-एककात एकत्र करतो.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम् । मार्कंडेयोत्तेरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी, मग उत्तम पुलस्त्येश्वराच्या स्थानी जावे; ते मार्कंडेयाच्या उत्तरेस पाच धनुष्य अंतरावर आहे।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः । सप्तजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
हे देवी, त्याचे दर्शन करून विधिपूर्वक पूजन केल्यास मनुष्य सात जन्मांत साचलेल्या पापांतून मुक्त होतो—यात संशय नाही।
Verse 210
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एक्याऐंशी-साहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम प्रभासक्षेत्र-माहात्म्यात ‘पुलस्त्येश्वर-माहात्म्य-वर्णन’ नामक दोनशे दहावा अध्याय समाप्त झाला।