
या अध्यायात ईश्वर महादेवीला “देवांनी प्रतिष्ठित” अशा लिंगाविषयी उपदेश करतात. त्या क्षेत्राचा “प्रभाव” जाणणे हे सर्व पातकांचा नाश करणारे आहे, असे सांगून अमरेश्वर तीर्थाचे माहात्म्य धर्म-आचाराच्या चौकटीत मांडले आहे. लिंगाच्या संबंधाने उग्र तप करावे, असा विधी आहे; त्याचे दर्शन घेतल्याने यात्रेकरू कृतकृत्य—धार्मिकदृष्ट्या पूर्ण—होतो, अशी फलश्रुती दिली आहे. पुढे वेदपारग ब्राह्मणाला गोदान करण्याची शिफारस असून, योग्य पात्राला दिलेले दान यात्रेचे फळ अधिक ऊर्जित व दृढ करते, असे प्रतिपादन केले आहे.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । ज्ञात्वा प्रभावं क्षेत्रस्य सर्वपातकनाशनम्
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! त्यानंतर देवांनी प्रतिष्ठित केलेल्या त्या लिंगाकडे जावे; या क्षेत्राचा प्रभाव जाणून, जो सर्व पातकांचा नाश करणारा आहे।
Verse 2
तत्र कृत्वा तपश्चोग्रं लिंगं देवैः प्रतिष्ठितम् । तं दृष्ट्वा मानवो देवि कृतकृत्यः प्रजायते
तेथे देवांनी प्रतिष्ठित केलेल्या लिंगाजवळ उग्र तप करून, हे देवी! त्याचे दर्शन घेताच मनुष्य कृतकृत्य होतो।
Verse 3
गोदानं तत्र देयं तु ब्राह्मणे वेदपारगे । सम्यक्च लभते देवि यात्रायाः फलमूर्जितम्
तेथे वेदपारंगत ब्राह्मणाला गोदान अवश्य द्यावे; मग, हे देवी, यात्रेचे बलवान व परिपूर्ण फळ यथाविधी प्राप्त होते।
Verse 194
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणाच्या एक्याऐंशी सहस्र श्लोकांच्या संहितेतील सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘अमरेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नामक एकशे चौराण्णवावा अध्याय समाप्त झाला।