Adhyaya 192
या अध्यायात ईश्वर देवीला तत्त्वोपदेश करत विश्वकर्म्याने प्रतिष्ठापित केलेल्या एका विशेष लिंगाचे दर्शन करण्यास निर्देश देतात. हे महाप्रभावी लिंग मोक्षस्वामिनाच्या उत्तरेस असल्याचे सांगितले असून ‘पाच धनुष्य’ इतक्या मोजमापात त्याचे स्थान निश्चित करून यात्रामार्गाची स्पष्टता दिली आहे. दर्शनप्रधान फलश्रुती येथे मांडली आहे—जो मनुष्य श्रद्धेने त्या लिंगाचे सम्यक दर्शन करतो, त्याला तीर्थयात्रेचे फळ प्राप्त होते; तसेच वाचिक व मानसिक अशा दोन्ही प्रकारची पापे त्या दर्शनाने नष्ट होतात. शेवटी कोलोफोनमध्ये स्कंदमहापुराणाच्या ८१,००० श्लोकांच्या संहितेत, प्राभास खंडातील प्रथम प्राभासक्षेत्रमाहात्म्यातील ‘विश्वकर्मेश्वर-माहात्म्य’ हा अध्याय असल्याचे नमूद केले आहे.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वकर्मप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं हि मोक्षस्वामिन उत्तरे
ईश्वर म्हणाले—त्यानंतर, हे महादेवी, मोक्षस्वामीच्या उत्तरेस विश्वकर्म्याने प्रतिष्ठित केलेल्या त्या महाप्रभावी लिंगाकडे जावे।
Verse 2
धनुषां पंचके देवि स्थितं पातकनाशनम्
हे देवी, ते स्थान पाच धनुष्यांच्या अंतरावर स्थित असून पातकांचा नाश करणारे आहे।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवः सम्यग्यात्राफलमवाप्नुयात् । वाचिकं मानसं पापं दर्शनात्तस्य नश्यति
त्याचे दर्शन घेतल्यास मनुष्य खरोखर यात्रेचे पूर्ण फळ प्राप्त करतो; आणि त्या दर्शनाने वाणी व मनाचे पाप नष्ट होते।
Verse 192
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विश्वकर्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘विश्वकर्मेश्वर-माहात्म्यवर्णन’ नामक एकशे बाण्णवावा अध्याय समाप्त झाला।