
या अध्यायात ईश्वर महादेवीला संक्षिप्त तत्त्वोपदेश देतात. सिद्धेशलिंगाच्या आग्नेय (दक्षिण-पूर्व) कोपऱ्यात, तीन धनुष्यांच्या अंतरावर माण्डव्येश्वर लिंग स्थित असून ते पाप व महापातकांचा नाश करणारे आहे—असा तीर्थयात्रिकांसाठी स्थाननिर्देश दिला आहे. माघ महिन्यात चतुर्दशीच्या दिवशी भक्ताने तेथे पूजन करून रात्रभर जागरण करावे, असा विधी सांगितला आहे. जो साधक संयमित भक्तीने हे व्रत करतो, तो पुन्हा मर्त्यलोकात परत येत नाही—अशी फलश्रुती देऊन अध्याय समाप्त होतो; हा प्रसंग प्राभासखण्डातील प्राभासक्षेत्रमाहात्म्य विभागात असल्याचेही सूचित केले आहे.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । सिद्धेशाद्दक्षिणे कोणे धनुषां त्रितये स्थितम् । माण्डव्येश्वरनामानं महापातकनाशनम्
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! मग पापांचा नाश करणाऱ्या त्या लिंगाकडे जावे; सिद्धेशाच्या दक्षिण कोपऱ्यात, तीन धनुष्य अंतरावर स्थित, ‘माण्डव्येश्वर’ नामक, महापातकांचा नाश करणारे।
Verse 2
माघे मासे चतुर्दश्यां पूजां जागरणं तथा । कुर्याद्योऽतीन्द्रियो मर्त्यो न स मर्त्ये पुनर्व्रजेत्
माघ महिन्याच्या चतुर्दशीस जो पूजा करतो व जागरण करतो, अंतर्मुख इंद्रियसंयमी होतो—तो पुन्हा मर्त्यभावात परत येत नाही।
Verse 179
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये माण्डव्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोना शीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एक्याऐंशी-सहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्र-माहात्म्य’ मध्ये ‘माण्डव्येश्वर-माहात्म्य-वर्णन’ नामक एकशे एकोणऐंशीवा अध्याय समाप्त झाला।