
या अध्यायात ईश्वर देवीला प्रभास-क्षेत्रातील यात्रेचा क्रम सांगतात. भक्ताने दक्षिण दिशेकडे जाऊन ‘भार्गवेश्वर’ नावाच्या शिवस्थानाचे दर्शन घ्यावे, आणि ते सर्व-पाप-प्रणाशक पुण्यतीर्थ आहे असे प्रतिपादन केले आहे। तेथे दिव्य पुष्पे व विविध उपहार अर्पून देवाची पूजा करणे हा मुख्य विधी सांगितला आहे. अशी उपासना करणारा ‘कृतकृत्य’ होतो आणि सर्व कामनांनी समृद्ध होतो—स्थाननिर्देश, पूजाविधी व फलश्रुती यांचा हा संक्षिप्त माहात्म्य-उपदेश आहे।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्दक्षिणतः स्थितम् । भार्गवेश्वरनामानं सर्वपापप्रणाशनम्
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! मग त्या स्थानाच्या दक्षिणेस स्थित, सर्व पापांचा नाश करणारे ‘भार्गवेश्वर’ नामक देवालयास जावे।
Verse 2
यस्तं पूजयते देवि दिव्यपुष्पोपहारकैः । स भवेत्कृतकृत्यस्तु सर्वकामैः समृद्धिमान्
हे देवी! जो कोणी दिव्य पुष्प-उपहारांनी त्याची पूजा करतो, तो कृतकृत्य होतो आणि सर्व कामनांनी समृद्ध होतो।
Verse 178
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भार्गवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणाच्या एक्याऐंशी-सहस्री संहितेतील सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्र-माहात्म्य’ मध्ये ‘भार्गवेश्वर-माहात्म्य-वर्णन’ नामक एकशे अठ्ठ्याहत्तरावा अध्याय समाप्त झाला।