Adhyaya 177
या अध्यायात ईश्वर देवीला संक्षेपाने शैव-तत्त्वाची सूचना देतात. प्रभासक्षेत्राच्या पूर्व दिशेला, पूर्वीच्या घोर तपस्येमुळे सिद्धी प्राप्त करून उंच स्थळी प्रतिष्ठित असलेल्या मूर्तिमान लकुलीशाचे स्थान ते सांगतात; हे स्थान पाप-शमन व शुद्धीकरणासाठी विशेष अभिमुख मानले आहे. यानंतर कालविशेष दिला आहे—कार्त्तिकीमध्ये, विशेषतः कृत्तिका-योग असताना जो श्रद्धेने पूजन करतो, त्याला विलक्षण मान्यता मिळते. असा उपासक देव-दानवांसह सर्व प्राणीवर्गांत सन्मानास पात्र ठरतो. शेवटी स्कंदपुराणातील प्रभासखण्ड व प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य विभागातील अध्यायसमाप्तीचा कोलफन दिला आहे.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लकुलीशस्तु मूर्तिमान् । स्वयं तिष्ठति देवेशि कृत्वा घोरं तपः पुरा
ईश्वर म्हणाले—हे देवेशि! त्याच्याच पूर्व दिशेच्या भागात लकुलीश मूर्तिमान होऊन स्वतः उभे आहेत; त्यांनी पूर्वी घोर तप केले होते.
Verse 2
संस्थितः पापशमने तत्र स्थाने स्थलोपरि । कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यस्तं पूजयते नरः
तो तेथे त्या पवित्र स्थळावर पापशमनासाठी स्थित आहे; कार्तिक महिन्यात कृत्तिका-योगी जो मनुष्य त्याचे पूजन करतो,
Verse 3
स पूज्यते महादेवि सर्वैरपि सुरासुरैः
तो पुरुष, हे महादेवि, देव-दानवांसह सर्वांकडून पूजिला व मानिला जातो.
Verse 177
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीशमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमो ऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणाच्या एक्याऐंशी-सहस्री संहितेतील सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्र-माहात्म्य’ मध्ये ‘लकुलीश-माहात्म्य-वर्णन’ नामक एकशे सत्याहत्तरावा अध्याय समाप्त झाला।