Adhyaya 170
या अध्यायात ईश्वर महादेवीला उपदेश करतात की सुज्ञ साधकाने मातृगणांच्या स्थानी जाऊन, त्याच्या जवळ असलेल्या बलादेवीची भक्तिभावाने उपासना करावी. प्राभासक्षेत्रातील या स्थानाचे महत्त्व आणि पूजाविधी संक्षेपाने सांगितला आहे. श्रावण महिन्यात, विशेषतः श्रावणी व्रत/अनुष्ठानाच्या दिवशी, बलादेवीचे पूजन करणे श्रेष्ठ मानले आहे. पायस, मधु आणि दिव्य पुष्पे अर्पण करून देवीची कृपा मागावी. फलश्रुतीत सांगितले आहे की अशी पूजा करणाऱ्या भक्ताचे संपूर्ण वर्ष सुख, आरोग्य व कल्याणाने व्यतीत होते.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र मातृगणान्सुधीः । तत्रैव बलदेवीं च नातिदूरे व्यवस्थिताम्
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! मग ज्ञानी यात्रेकरू तेथे मातृगणांकडे जावा; आणि तिथेच फार दूर नसलेल्या बलादेवीचेही दर्शन घ्यावे.
Verse 2
श्रावण्यां श्रावणे मासि यस्तां पूजयते नरः । पायसैर्मधुना वापि दिव्यपुष्पोपहारकैः
श्रावण महिन्यात श्रावणी तिथीस जो मनुष्य तिला पायस, मधु किंवा दिव्य पुष्प-उपहारांनी पूजतो—
Verse 3
तस्य वर्षं महादेवि सुखं गच्छेत्सुपूजितम्
हे महादेवी, अशा उपासकाचे वर्ष योग्य पूजेमुळे सुपूजित होऊन सुखाने व्यतीत होते।
Verse 170
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणबलदेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्युत्तरशततमोध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात ‘मातृगण-बलदेवी-माहात्म्यवर्णन’ नामक एकशे सत्तरावा अध्याय समाप्त झाला।