
या अध्यायात “ईश्वर उवाच” म्हणून भगवानांचा उपदेश येतो. साधकाला ते सांगतात की दिलेल्या स्थळाच्या पूर्व दिशेला असलेल्या तीर्थस्थानी जावे, तेथे “नासत्येश्वर” नावाचे शिवलिंग प्रतिष्ठित आहे. हे लिंग कल्मष—धर्मकर्मातील मलिनता व पापरज—नष्ट करणारे महान मानले आहे; त्याचे दर्शन, स्पर्श व पूजन केल्याने शुद्धी, पुण्यवृद्धी व तीर्थफल प्राप्त होते असे वर्णन आहे. अध्यायाच्या शेवटी कोलोफनमध्ये याची स्थिती सांगितली आहे—८१,००० श्लोकांच्या स्कंदपुराणात, सातव्या विभागातील प्रभासखण्डात, प्रभासक्षेत्रमाहात्म्याच्या पहिल्या उपखण्डात “नासत्येश्वर व अश्विनेश्वर माहात्म्यवर्णन” हा विषय आहे. दिशा-निर्देश, देवालय-नाम आणि शुद्धीचे फल यांना जोडून हा अध्याय स्थल-माहात्म्य परंपरेतील संक्षिप्त तीर्थ-मार्गदर्शक ठरतो.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । नासत्येश्वरनामानं महा कल्मषनाशनम्
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी, मग त्या स्थानाच्या पूर्वेस स्थित ‘नासत्येश्वर’ नामक देवालयास जावे; ते महान कल्मषाचा नाश करणारे आहे.
Verse 163
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नासत्येश्वराश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशी-सहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखंडातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘नासत्येश्वर व अश्विनेश्वर माहात्म्यवर्णन’ नामक १६३वा अध्याय समाप्त झाला.