Adhyaya 157
ईश्वर महादेवींना संबोधून शुभ सत्यभामेश्वर तीर्थाकडे यात्रेचा निर्देश देतात. रत्नेश्वराच्या दक्षिणेस एक धनुष्यभर अंतरावर हे स्थान आहे असे सांगून, ते सर्व-पाप-प्रशमन करणारे मानले आहे. या देवस्थानाची स्थापना श्रीकृष्णाची रूप-औदार्ययुक्त पत्नी सत्यभामा हिने केली, असे वर्णन येते. या वैष्णव-संबंधित स्थानी स्नान केल्यास पातकनाश होतो असे सांगितले आहे. माघ महिन्यातील तृतीया तिथीस स्त्री-पुरुष सर्वांनी भक्तीने पूजा करावी; त्यामुळे पापमुक्ती मिळते, असा कालविधी दिला आहे. फलश्रुतीत दुर्भाग्य, शोक, दुःख व विघ्नांनी त्रस्त लोकही येथे मुक्त होतात आणि ‘सत्यभामान्वित’ होऊन सत्यभामेच्या पावन प्रतिष्ठेशी जोडले जातात, असे प्रतिपादन आहे.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सत्यभामेश्वरं शुभम् । रत्नेश्वराद्दक्षिणे तु धनुषांतरमास्थितम्
ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी! त्यानंतर शुभ सत्यभामेश्वराचे दर्शन घ्यावे; तो रत्नेश्वराच्या दक्षिणेस एक धनुष्य-प्रमाण अंतरावर स्थित आहे।
Verse 2
सर्वपापप्रशमनं स्थापितं सत्यभामया । कृष्णस्य कान्तया देवि रूपौदार्यसमेतया
हे देवी! सर्व पापांचे शमन करणारे ते पवित्र स्थान सत्यभामेने स्थापिले—ती श्रीकृष्णाची प्रिया असून रूप व औदार्य यांनी युक्त आहे।
Verse 3
स्नात्वा तद्वैष्णवं स्थानं नृणां पातकनाशनम्
त्या वैष्णव तीर्थस्थानी स्नान केल्यास मनुष्यांची पातके नष्ट होतात।
Verse 4
माघे मासि तृतीयायां नारी वा पुरुषोऽपि वा । यस्तं पूजयते भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
माघ महिन्याच्या तृतीयेला—स्त्री असो वा पुरुष—जो भक्तीने त्यांची पूजा करतो तो पापांपासून मुक्त होतो।
Verse 5
दौर्भाग्यदुःखशोकेभ्यस्तथा विघ्नैश्च दुःखितः । मुच्यते नात्र संदेहः सत्यभामान्वितो भवेत्
जो दुर्भाग्य, दुःख, शोक तसेच विघ्नांनी पीडित आहे तो त्यांतून मुक्त होतो—यात संशय नाही—आणि सत्यभामेच्या कृपा-संगतीने युक्त होतो।
Verse 157
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सत्यभामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एक्याऐंशी सहस्र श्लोकांच्या संहितेतील सप्तम प्रभासखण्डाच्या प्रथम प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यात “सत्यभामेश्वर-माहात्म्य-वर्णन” नामक एकशे सत्तावन्नावा अध्याय समाप्त झाला।