Adhyaya 155

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि रत्नेश्वरमनुत्तमम् । तत्र तप्त्वा तपो देवि विष्णुना प्रभविष्णुना । स्थापितं तत्र तल्लिंगं सर्वकामप्रदं प्रिये

ईश्वर म्हणाले—हे महादेवी, त्यानंतर अनुपम रत्नेश्वराकडे जावे. हे देवी, तेथे तप करून प्रभविष्णु विष्णूंनी त्या लिंगाची स्थापना केली; हे प्रिये, ते सर्व कामना पूर्ण करणारे आहे.

Verse 2

रत्नकुंडे नरः स्नात्वा यस्तं पूजयते सदा । सर्वोपचारैर्भक्त्या स प्राप्नुयादीप्सितं फलम्

रत्नकुंडात स्नान करून जो मनुष्य सदैव भक्तीने सर्व उपचारांनी त्यांची पूजा करतो, तो इच्छित फल प्राप्त करतो.

Verse 3

अत्र कृत्वा तपो घोरं कृष्णेनामिततेजसा । प्राप्तं सुदर्शनं चक्रं सर्वदैत्यान्तकारकम्

येथेच अमित तेजस्वी कृष्णाने घोर तप करून सुदर्शन चक्र प्राप्त केले, जे सर्व दैत्यांचा संहार करणारे आहे.

Verse 4

एतत्स्थानं महादेवि सदा प्रियतरं मम । वसामि तत्र देवेशि प्रलयेऽपि न संत्यजे

हे महादेवी, हे स्थान मला नेहमीच अत्यंत प्रिय आहे। हे देवेशी, मी तेथेच वास करतो आणि प्रलयकाळीही ते सोडत नाही।

Verse 5

स्मृतं तद्वैष्णवं क्षेत्रं नाम्ना देवि सुदर्शनम् । धन्वंतराणि षट्त्रिंशत्समंतात्परिमण्डलम्

हे देवी, तो पवित्र प्रदेश ‘सुदर्शन’ या नावाने प्रसिद्ध वैष्णव क्षेत्र म्हणून स्मरणात आहे. तो सर्व बाजूंनी छत्तीस धन्वंतरांपर्यंत वर्तुळाकार विस्तारलेला आहे.

Verse 6

एतदन्तरमासाद्य ये केचित्प्राणिनोऽधमाः । मृताः कालवशाद्देवि ते यास्यंति परं पदम्

हे देवी, जे काही अधम प्राणी या पवित्र सीमेत येतात आणि नंतर काळाच्या अधीन होऊन मरतात, तेही परम पदाला प्राप्त होतात.

Verse 7

कांचनं तत्र गरुडं पीतानि वसनानि च । विष्णुमुद्दिश्य यो दद्यात्स तु यात्राफलं लभेत्

जो तेथे सुवर्ण गरुड व पिवळी वस्त्रे विष्णूच्या उद्देशाने दान करतो, तो निश्चयच तीर्थयात्रेचे पूर्ण फळ प्राप्त करतो.

Verse 155

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचपंचाशदु त्तरशततमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील प्रथम ‘प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य’ मध्ये ‘रत्नेश्वरमाहात्म्यवर्णन’ नावाचा एकशे पंचावन्नावा अध्याय समाप्त झाला.