Adhyaya 61
या अध्यायात पुलस्त्य ऋषी राजश्रोत्याला गंगाधर नावाच्या अत्यंत पुण्यदायी तीर्थाचे माहात्म्य सांगतात. हे तीर्थ ‘सुपुण्य’ व ‘विमल जल’युक्त असून, त्याची पावनता शैव दिव्य प्रकटत्वाशी जोडलेली आहे. कथेनुसार हरि/शिव अचलेश्वर रूप धारण करून आकाशातून अवतरत असलेल्या गंगेला धारण करतात; त्या धारण-कृपेने तो प्रदेश पवित्र होतो. पुढे विधी सांगितला आहे—अष्टमी तिथीला समाहित मनाने तेथे स्नान केल्यास देवांनाही दुर्लभ असे परम पद प्राप्त होते.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
पुलस्त्य म्हणाले—त्यानंतर गंगाधर तीर्थास जावे; तेथील जल निर्मळ व अत्यंत पुण्यकारक आहे. हे राजन्, आकाशातून पडणारी गंगा ज्याने धारण केली तोच.
Verse 2
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव
हे राजन्, देवाधिदेव हरिने अचलेश्वररूप धारण करून, जसे पूर्वी तुला सांगितले होते तसे, गंगेला वेगाने आवाहन केले.
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्
जो तेथे अष्टमीच्या दिवशी एकाग्र मनाने स्नान करतो, तो परम धामास पोहोचतो—जे देवांनाही अत्यंत दुर्लभ आहे.
Verse 61
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कंद महापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या सप्तम प्रभासखण्डातील तृतीय अर्बुदखण्डात ‘गंगाधरतीर्थमाहात्म्यवर्णन’ नावाचा एकसष्टावा अध्याय समाप्त झाला.