Adhyaya 16
Nagara KhandaTirtha MahatmyaAdhyaya 16

Adhyaya 16

या सोळाव्या अध्यायात सूत सांगतात की हाटकेश्वर-सम्भव पवित्र क्षेत्रात रक्तशृङ्गाच्या सान्निध्याची भक्तिसेवा ही सर्वश्रेष्ठ फल देणारी आहे. ज्ञानी जनांनी इतर कर्मे सोडून त्या स्थळीच निवास करून देवसन्निधीची सेवा करावी, असा उपदेश आहे. दान, क्रियाकांड, पूर्ण दक्षिणेसह अग्निष्टोमादी यज्ञ, चांद्रायण व कृच्छ्रसारखी कठोर व्रते, तसेच प्रभास व गंगा यांसारखी प्रसिद्ध तीर्थे—यांची तुलना करून सांगितले आहे की त्यांचे पुण्य या क्षेत्राच्या पुण्याच्या सोळाव्या भागाइतकेही नाही. पूर्वी राजर्षींनी तेथे सिद्धी मिळवली, असे दृष्टांत दिले आहेत; आणि काळाच्या वशाने नष्ट झालेले पशु, पक्षी, सर्प व हिंस्र प्राणीही त्या स्थळाच्या संबंधाने दिव्य लोकाला जातात, असे म्हटले आहे. तीर्थे निवासाने शुद्ध करतात; परंतु हाटकेश्वर-क्षेत्र स्मरणानेही, दर्शनाने आणि विशेषतः स्पर्शाने अधिक पावन करते—अशी देह-साक्षात्काराधारित पवित्रतेची शिकवण येथे मांडली आहे.

Shlokas

Verse 1

। सूत उवाच । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन त्यक्त्वाऽन्या निखिलाः क्रियाः । रक्तशृंगस्य सांनिध्यं सेवनीयं विचक्षणैः

सूत म्हणाले—म्हणून सर्व प्रयत्नाने इतर सर्व क्रिया सोडून, विवेकी जनांनी रक्तशृंगाच्या पावन सान्निध्याची सेवा करावी।

Verse 2

किं दानैः किं क्रियाकांडैः किं यज्ञैः किं व्रतैरपि । तत्क्षेत्रं सेवयेद्भक्त्या हाटकेश्वरसंभवम्

दानांनी काय, कर्मकांडांनी काय, यज्ञांनी काय, व्रतांनीही काय उपयोग? भक्तिभावाने हाटकेश्वर-संबंधित त्या पवित्र क्षेत्राचीच सेवा करावी।

Verse 3

अग्निष्टोमादयो यज्ञाः सर्वे संपूर्णदक्षिणाः । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्

अग्निष्टोम इत्यादी यज्ञ—पूर्ण दक्षिणांसह केले तरी—त्या क्षेत्राच्या महिमेपुढे सोळाव्या अंशाइतकेही ठरत नाहीत।

Verse 4

चान्द्रायणानि कृच्छ्राणि तथा सांतपनानि च । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्

चांद्रायण-व्रत, कृच्छ्र-तप तसेच सांतपन-प्रायश्चित्तही—त्या पवित्र क्षेत्राच्या पुण्यापुढे सोळाव्या अंशाइतकेही नाहीत।

Verse 5

प्रभासाद्यानि तीर्थानि गङ्गाद्याः सरितस्तथा । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्

प्रभासादी तीर्थे आणि गंगादी पवित्र नद्याही—त्या क्षेत्राच्या पुण्यापुढे सोळाव्या अंशाइतकेही नाहीत।

Verse 6

भूमिदानानि सर्वाणि धर्माः सर्वे दयादिकाः । तस्य क्षेत्रस्य पुरतः कलां नार्हंति षोडशीम्

सर्व भूमिदाने आणि दया इत्यादी सर्व धर्म—त्या पवित्र क्षेत्राच्या पुण्यापुढे सोळाव्या अंशाइतकेही नाहीत।

Verse 7

तत्र राजर्षयः पूर्वं प्रभूताः सिद्धिमागताः । पशवः पक्षिणः सर्पाः सिंहव्याघ्रा मृगादयः

तेथे पूर्वकाळी अनेक राजर्षींनी सिद्धी प्राप्त केली; तसेच पशू, पक्षी, सर्प, सिंह, व्याघ्र, मृग इत्यादीही (त्या स्थानमहिमेने स्पर्शिले गेले)।

Verse 9

तत्र कालवशान्नष्टास्तेऽपि प्राप्ता दिवालयम् । यस्तत्र व्रतहीनोऽपि कृषिकर्मरतोऽपि वा

तेथे काळाच्या वशाने नष्ट झालेलेही देवालय (स्वर्गधाम) प्राप्त करतात; आणि जो तेथे व्रतहीन असो, किंवा केवळ कृषिकर्मात रत असो—तोही (त्या महिमेचा लाभ घेतो).

Verse 10

श्रूयतां परमं गुह्यं तस्य क्षेत्रस्य संभवम् । पुनंति क्षेत्रतीर्थानि संवासादिह मानवान्

त्या क्षेत्राच्या उत्पत्तीचे परम गुह्य रहस्य ऐका। या क्षेत्रातील तीर्थस्थाने येथे मनुष्यांना केवळ तेथे निवास केल्यानेच पवित्र करतात।

Verse 11

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं पुनाति स्मरणादपि । किं पुनर्दर्शनाद्विप्राः स्पर्शनाच्च विशेषतः

हे विप्रहो, हाटकेश्वराचे हे पावन क्षेत्र स्मरणमात्रानेही शुद्ध करते; मग दर्शनाने किती अधिक, आणि विशेषतः स्पर्शाने।

Verse 16

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रक्तशृङ्गसांनिध्यसेवनफलश्रैष्ठ्यवर्णनंनाम षोडशोऽ ध्यायः

अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणाच्या एकाशीतिसाहस्री संहितेतील षष्ठ नागरखण्डात, हाटकेश्वर-क्षेत्रमाहात्म्यांतर्गत ‘रक्तशृङ्ग-सान्निध्य-सेवन-फल-श्रैष्ठ्य-वर्णन’ नामक सोळावा अध्याय समाप्त झाला।