Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 65
नारद उवाच । द्यूतं न जानामि न चाश्रयामि ह्यहं तपस्वी शिवकिंकरश्च कथं च मां पृच्छसि राजकन्यके योगीश्वराणां परमं पवित्रे
nārada uvāca | dyūtaṃ na jānāmi na cāśrayāmi hyahaṃ tapasvī śivakiṃkaraśca kathaṃ ca māṃ pṛcchasi rājakanyake yogīśvarāṇāṃ paramaṃ pavitre
नारद म्हणाला—मला द्यूत (जुगार) माहीत नाही, आणि मी त्याचा आश्रयही घेत नाही; मी तपस्वी व शिवाचा किंकर आहे. हे राजकन्ये, योगीश्वरांमध्ये परम पवित्रे, तू मला हे कसे विचारतेस?
Nārada
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Girijā (Pārvatī/Satī)
Scene: Nārada, calm and austere, gestures modestly as he declines knowledge of dice, identifying himself as a tapasvī and Śiva’s servant; Girijā listens, Śiva present.
FAQs
Tapas and devotion to Śiva imply restraint from degrading habits; the saintly model is detachment from vice.
Kedārakhaṇḍa is the textual setting; this verse emphasizes character rather than a named pilgrimage spot.
None explicitly; it highlights the ascetic discipline of not resorting to gambling.