तथा तथाऽशुभं याति पुण्यमायाति भद्रक । शिवदीक्षामुपागम्याखिलसंस्कारसंस्कृतः
tathā tathā'śubhaṃ yāti puṇyamāyāti bhadraka | śivadīkṣāmupāgamyākhilasaṃskārasaṃskṛtaḥ
हे भद्रका! शिवदीक्षेस शरण गेल्यावर, सर्व संस्कारांनी संस्कृत होऊन अशुभ नष्ट होते आणि पुण्य प्राप्त होते.
Kuśadhvaja
Listener: Bhadraka
Scene: A devotee approaches a seated Śaiva ācārya for dīkṣā; sacred fires, water-pot, rudrākṣa, ash marks, and ritual implements signify saṃskāra; a dark cloud of aśubha dissolves as a golden aura of puṇya arises.
Śaiva initiation and disciplined purification transform life: misfortune diminishes and merit increases proportionately to one’s devotion and practice.
No single tīrtha is named; the emphasis is on Śiva’s dīkṣā as a universal purifier within Śaiva dharma.
Approaching/receiving Śivadīkṣā and living as one purified by saṃskāras (religious rites of refinement).