Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 27
अथ कामयसे मां त्वं तत्कथां शीघ्रमुच्चर । कथामाभाष्य यदि मां सन्देहे पातयिष्यसि । ततोऽहं वशगा जाता हतो वा स्वप्स्यसे मया
atha kāmayase māṃ tvaṃ tatkathāṃ śīghramuccara | kathāmābhāṣya yadi māṃ sandehe pātayiṣyasi | tato'haṃ vaśagā jātā hato vā svapsyase mayā
“आता जर तू मला इच्छित असशील, तर ती कथा लवकर सांग. पण कथा सुरू करून मला संशयात टाकशील, तर मी तुझ्या वशात राहणार नाही— एकतर मी तुझ्या अधीन होईन, नाहीतर मी तुला मारून झोपल्यासारखा पाडीन.”
Kāma-kaṭaṅkaṭā (issuing a condition/threat to Bhaimi)
Listener: भैमि (पुरुष पात्र)
Scene: स्त्री तीक्ष्ण-नेत्रा, दृढ-भङ्ग्या शर्तं स्थापयति—‘शीघ्रं कथां वद’; एकहस्तेन आदेश-मुद्रा, अन्येन शस्त्र/दण्ड-सूचना (रूपकतः), समक्षं पुरुषः सावधानः।
FAQs
Speech and intent carry consequences; the verse dramatizes accountability and the danger of deceit or manipulation.
No holy site is mentioned; this is a narrative-dialogue verse.
None; it is a conditional demand within the story.