Adhyaya 57

Verse 1

नारद उवाच । ततो विप्रा नारदश्च समाराध्य महेश्वरम् । महीनगरके पुण्ये स्थापयामास शंकरम्

नारद म्हणाले—मग विप्रांनी आणि नारदांनीही महेश्वराची यथाविधि आराधना करून, महीनगर नावाच्या पुण्यस्थानी शंकराची स्थापना केली.

Verse 2

लोकानां च हितार्थाय केदारं लिंगमुत्तमम् । अत्रीशादुत्तरे भागे महापातकनाशनम्

सर्व लोकांच्या हितासाठी तेथे उत्तम केदारलिंग आहे; ते अत्रीशाच्या उत्तरेकडील भागात स्थित असून महापातकांचा नाश करते.

Verse 3

अत्रिकुण्डे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । अत्रीशं च नमस्कृत्य केदारं यः प्रपश्यति

जो मनुष्य अत्रिकुंडात स्नान करून, यथाविधि श्राद्ध करतो, अत्रीशाला नमस्कार करून जो केदाराचे दर्शन घेतो—(तो महान पुण्याचा अधिकारी होतो).

Verse 4

मातुः स्तन्यं पुनर्नैव स पिबेन्मुक्तिभाग्भवेत् । ततो रुद्रो नीलकंठं नारदाय महात्मने

तो पुन्हा कधीही मातृस्तन्य पित नाही; तो मुक्तिभागी होतो. मग रुद्रांनी महात्मा नारदांना नीलकंठाचे वर्णन सांगितले.

Verse 5

स्वयं दत्त्वा स्वयं तस्थौ महीनगरके शुभे । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा नीलकंठं प्रपश्यति

स्वतः वर देऊन तो स्वतःच शुभ महीनगरकात स्थिर राहिला. कोटितीर्थात स्नान करणारा नर नीलकंठाचे दर्शन घेतो.

Verse 6

जयादित्यं नमस्कृत्य रुद्रलोकमवाप्नुयात् । जयादित्यं पूजयंति कूपे स्नात्वा नरोत्तमाः

जयादित्याला नमस्कार करून मनुष्य रुद्रलोक प्राप्त करतो. कूपात स्नान करून नरोत्तम जयादित्याची पूजा करतात.

Verse 7

न तेषां वंशनाशोऽस्ति जयादित्यप्रसादतः । इदं ते कथितं पार्थ महीनगरकस्य च

जयादित्याच्या प्रसादाने त्यांचा वंश नष्ट होत नाही. हे पार्था, महीनगरकाविषयीही हे तुला सांगितले आहे.

Verse 8

आख्यानं सकलं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

हे संपूर्ण आख्यान ऐकून मनुष्य सर्व पापांपासून मुक्त होतो.

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखंडे नीलकंठमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीस्कंदमहापुराणातील एकाशीतिसाहस्री संहितेच्या प्रथम माहेश्वरखण्डातील कौमारिकाखण्डात “नीलकंठ-माहात्म्य-वर्णन” नामक सत्तावन्नावा अध्याय समाप्त झाला।