ततः शशाम वज्रास्त्रं कालनेमिस्ततो रुषा । जीवग्राहं ग्राहयितुमश्विनौ तौ प्रचक्रमे
tataḥ śaśāma vajrāstraṃ kālanemistato ruṣā | jīvagrāhaṃ grāhayitumaśvinau tau pracakrame
तेव्हा वज्रास्त्र शांत झाले; आणि कालनेमी क्रोधाने पेटून त्या दोन्ही अश्विनांना ‘जीवग्राह’ या प्राणघातक पकडीत अडकविण्यास प्रवृत्त झाला।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: The previously unleashed Vajra-weapon’s fury subsides as if extinguished; Kālanemi, eyes blazing with rage, advances with a dark, constricting ‘graha’ force aimed at ensnaring the Aśvins’ very life-breath.
When one weapon fails, anger seeks harsher means; the text highlights how unchecked rage drives adharma toward cruelty.
No tīrtha is mentioned in this verse.
None.