युधिष्ठिर उवाच । कथयस्व महाबाहो धर्मारण्यकथामृतम् । यच्छ्रुत्वा मुच्यते पापाद्घोराद्ब्रह्मवधादपि
yudhiṣṭhira uvāca | kathayasva mahābāho dharmāraṇyakathāmṛtam | yacchrutvā mucyate pāpādghorādbrahmavadhādapi
युधिष्ठिर म्हणाला—हे महाबाहो! धर्मारण्याची अमृतमय कथा सांगावी; ती ऐकून मनुष्य घोर पापांतून, अगदी ब्रह्महत्येच्या पापातूनही, मुक्त होतो.
Yudhiṣṭhira
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: Yudhiṣṭhira
Scene: A royal-sage setting: Yudhiṣṭhira respectfully questioning a mighty-armed narrator (likely a ṛṣi), with an aura of ‘nectar of story’ flowing—scroll-like light or river of words—signifying purification.
Reverent listening to tīrtha-māhātmya purifies even grave wrongdoing when approached with faith and repentance.
Dharmāraṇya is explicitly glorified as a purifying sacred region whose story grants liberation from sin.
Śravaṇa—hearing the sacred account—is presented as a purificatory practice; no further rite is specified.