Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 61
पाल्या वन्या मृगास्तत्र सौम्या भूयो बभूविरे । मार्जारा मूषकैस्तत्र सर्पैश्च नकुलास्तथा
pālyā vanyā mṛgāstatra saumyā bhūyo babhūvire | mārjārā mūṣakaistatra sarpaiśca nakulāstathā
तेथे वन्य मृगही सौम्य झाले होते, जणू काही ते संरक्षित व पोसलेले असावेत. तसेच तेथे मांजरे उंदरांसह आणि मुंगूस सापांसहही एकत्र राहत होते.
Narrator (contextual Purāṇic narration; speaker not explicit in this verse)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A tranquil forest clearing where deer and other wild animals appear gentle; cats sit beside mice; mongooses rest near snakes—pairs of natural enemies coexisting without fear, under the unseen influence of tapas.
FAQs
In a truly sacred space shaped by tapas, even natural hostility softens—signifying the power of dharma and ahiṃsā.
Dharmāraṇya’s āśrama-forest, characterized by extraordinary peace among creatures.
None explicitly; the verse communicates the fruit of sanctity—fearlessness and harmony.