Adhyaya 24

Verse 1

व्यास उवाच । एतत्तीर्थस्य माहात्म्यं मया प्रोक्तं तवाग्रतः । अनेकपूर्वजन्मोत्थपातकघ्नं महीपते

व्यास म्हणाले—हे महीपते! या तीर्थाचे माहात्म्य मी तुझ्या समोर सांगितले आहे; ते अनेक पूर्वजन्मोत्पन्न पापांचा नाश करणारे आहे.

Verse 2

स्थानानामुत्तमं स्थानं परं स्वस्त्ययनं महत् । स्कंदस्याग्रे पुरा प्रोक्तं महारुद्रेण धीमता

हे सर्व स्थानांमध्ये उत्तम स्थान आहे—परम आणि महान कल्याणाचे आश्रयस्थान। पूर्वी धिमान महारुद्राने स्कंदाच्या समोर याचे वर्णन केले होते.

Verse 3

त्वं पार्थ तत्र स्नात्वा हि मोक्ष्यसे सर्वपात कात् । तच्छ्रुत्वा व्यासवाक्यं हि धर्म्मराजो युधिष्ठिरः

हे पार्थ! तेथे स्नान केल्याने तू सर्व पापांतून मुक्त होशील. व्यासांचे हे वचन ऐकून धर्मराज युधिष्ठिर (पुढे बोलू लागला)।

Verse 4

धर्मात्मजस्तदा तात धर्मारण्यं समाविशत् । महापातकनाशाय साधुपालनत त्परः

तेव्हा, हे प्रिय, धर्मपुत्र धर्मारण्यात प्रविष्ट झाला—महापातकांचा नाश करण्यासाठी व साधूंच्या रक्षणात तत्पर।

Verse 5

विगाह्य तत्र तीर्थानि देवतायतनानि च । इष्टापूर्तादिकं सर्वं कृतं तेन यथेप्सितम्

तेथील तीर्थांत स्नान करून व देवालयांचे दर्शन घेऊन, त्याने इच्छेनुसार इष्ट-पूर्त इत्यादी सर्व पुण्यकर्मे केली।

Verse 6

ततः पापविनिर्मुक्तः पुनर्गत्वा स्वकं पुरम् । इद्रप्रस्थं महासेन शशास वसुधातलम्

त्यानंतर पापमुक्त होऊन तो पुन्हा आपल्या नगरास गेला; आणि हे महाबाहो, इंद्रप्रस्थातून त्याने पृथ्वीचे राज्य केले।

Verse 7

इदं हि स्थानमासाद्य ये शृण्वंति नरोत्तमाः । तेषां भुक्तिश्च मुक्तिश्च भविष्यति न संशयः

जे नरश्रेष्ठ या स्थानी येऊन (याची महिमा) ऐकतात, त्यांना भोगही व मुक्तीही मिळेल—यात संशय नाही।

Verse 8

भुक्त्वा भोगान्पार्थिवांश्च परं निर्वाणमाप्नुयुः । श्राद्धकाले च संप्राप्ते ये पठंति द्विजातयः

पार्थिव भोगांचा उपभोग करून ते परम निर्वाणास पोहोचतात। आणि श्राद्धकाळ आला असता जे द्विज याचे पठण करतात…

Verse 9

उद्धृताः पितरस्तैस्तु यावच्चंद्रार्क्कमेदिनि । द्वापरे च युगे भूत्वा व्यासेनोक्तं महात्मना

त्यांच्यामुळे त्यांचे पितर चंद्र-सूर्य पृथ्वीवर असेपर्यंत उद्धरले जातात. द्वापरयुगात प्रकट झालेल्या महात्मा व्यासांनी हे सांगितले आहे.

Verse 10

वारिमात्रे धर्मवाप्यां गयाश्राद्धफलं लभेत् । अत्रागतस्य मर्त्यस्य पापं यमपदे स्थितम्

धर्मवापीत केवळ जलमात्र अर्पण केल्याने गयाश्राद्धाचे फळ मिळते. येथे आलेल्या मर्त्याचे यमपदात स्थित पापही नष्ट होते.

Verse 11

कथितं धर्मपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया । विना अन्नैर्विना दर्भैर्विना चासनमेव वा

लोकांच्या हिताची इच्छा ठेवून धर्मपुत्राने हे सांगितले—अन्नाविना, दर्भाविना आणि आसनाविनाही ही क्रिया फलदायी ठरते.

Verse 12

तोयेन नाशमायाति कोटिजन्मकृतं त्व घम् । सहस्रमुरुशृंगीणां धेनूनां कुरुजांगले । दत्त्वा सूर्यग्रहे पुण्यं धर्मवाप्यां च तर्पणाम्

केवळ जलानेच कोटी जन्मांचे पाप नष्ट होते. कुरुजांगलात सहस्र उरुशृंगी धेनू दानाचे जे पुण्य आणि सूर्यग्रहणकाळचे जे पुण्य—ते धर्मवापीत तर्पण केल्यानेही मिळते.

Verse 13

एतद्वः कथितं सर्वं धर्मारण्यस्य चेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मुच्यते सर्वपातकैः

धर्मारण्याची ही सर्व महिमा व पवित्र कथा मी तुम्हाला सांगितली. हे ऐकून ब्रह्महत्यारा किंवा गोहत्यारा सुद्धा सर्व पातकांतून मुक्त होतो.

Verse 14

एकविंशतिवारैस्तु गयायां पिंडपातने । तत्फलं समवाप्नोति सकृदस्मिञ्छ्रुते सति

गया-क्षेत्री एकवीस वेळा पिंडदान केल्याने जे फळ मिळते, तेच फळ हे पावन आख्यान एकदाच श्रवण केल्यानेही प्राप्त होते।