Adhyaya 96

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं कोटीश्वरं परम् । ऋषिकोटिः समायाता यत्र वै कुरुनन्दन

श्री मार्कण्डेय म्हणाले—हे राजेन्द्र! त्यानंतर तू परम तीर्थ कोटीश्वरास जा; हे कुरुनंदना! जिथे ऋषींची एक कोटी एकत्र आली होती।

Verse 2

कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुंगवाः । मन्त्रयित्वा द्विजैः सर्वैर्वेदमङ्गलपाठकैः

कृष्णद्वैपायन (व्यास) यांच्या कल्याणासाठी मुनिश्रेष्ठांनी, वेदांचे मंगलपाठ करणाऱ्या सर्व द्विजांसह विचारविनिमय केला।

Verse 3

स्थापितः शङ्करस्तत्र कारणं बन्धनाशनम् । संसारच्छेदकरणं प्राणिनामार्तिनाशनम्

तेथे शंकराची स्थापना झाली—तोच बंधननाशाचा कारण, संसारच्छेद करणारा आणि प्राण्यांची आर्तता दूर करणारा आहे।

Verse 4

कोटीश्वरमिति प्रोक्तं पृथिव्यां नृपनन्दन । स्नापयेत्तं तु यो भक्त्या पूर्णिमायां नृपोत्तम

हे नृपनंदना! पृथ्वीवर यास ‘कोटीश्वर’ असे म्हणतात. हे नृपोत्तमा! जो पूर्णिमेच्या दिवशी भक्तिभावाने त्याचा स्नान-अभिषेक करील—

Verse 5

पित्ःणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं यथाविधि । श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर

हे युधिष्ठिरा! पितरांचे तर्पण करून आणि विधिपूर्वक पिंडदान केल्यानंतर—विशेषतः श्रावण महिन्याच्या पूर्णिमेला—

Verse 6

पित्ःणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम् । पित्ःणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम् । मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः

पितरांना अक्षय तृप्ती प्राप्त होते, जी प्रलयापर्यंत टिकते. हे पितरांचे परम गुह्य रेवातटावर स्थित आहे; सर्व प्राण्यांना मोक्ष देणारे, मुनिसत्तमांनी निर्मिलेले आहे.

Verse 96

। अध्याय

इति अध्याय समाप्त।