Adhyaya 81

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज वरुणेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महादेवो वरुणो नृपसत्तम

श्री मार्कण्डेय म्हणाले—त्यानंतर, हे महाराज! तू उत्तम वरुणेश्वरास जा; हे नृपश्रेष्ठ, जिथे महादेव वरुण सिद्ध झाले।

Verse 2

पिण्याकशाकपर्णैश्च कृच्छ्रचान्द्रायणादिभिः । आराध्य गिरिजानाथं ततः सिद्धिं परां गतः

पिण्याक, शाक व पानांनी, तसेच कृच्छ्र-चान्द्रायणादी व्रततपांनी गिरिजानाथाची आराधना करून तो नंतर परम सिद्धीस प्राप्त झाला।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा संतर्प्य पितृदेवताः । पूजयेच्छङ्करं भक्त्या स याति परमां गतिम्

जो त्या तीर्थी स्नान करून पितर व देवतांचे तर्पण करतो आणि भक्तीने शंकराची पूजा करतो, तो परम गतीस प्राप्त होतो।

Verse 4

कुण्डिकां वर्धनीं वापि महद्वा जलभाजनम् । अन्नेन सहितं पार्थ तस्य पुण्यफलं शृणु

कुंडिका असो, मोठे पात्र असो किंवा विशाल जलभांड असो—अन्नासह दान केल्यास, हे पार्था, त्या दानाचे पुण्यफळ ऐक।

Verse 5

यत्फलं लभते मर्त्यः सत्रे द्वादशवार्षिके । तत्फलं समवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

द्वादशवर्षीय सत्रयज्ञात मर्त्याला जे फळ मिळते, तेच फळ तो या दानाने प्राप्त करतो; येथे विचार करण्याचे कारण नाही।

Verse 6

सर्वेषामेव दानानामन्नदानं परं स्मृतम् । सद्यः प्रीतिकरं तोयमन्नं च नृपसत्तम

सर्व दानांमध्ये अन्नदान श्रेष्ठ मानले आहे. पाणी व अन्न त्वरित तृप्ती व आनंद देतात, हे नृपश्रेष्ठा।

Verse 7

तत्रतीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम् । वरुणस्य पुरे वासो यावदाभूतसंप्लवम्

त्या तीर्थी भावितात्मा, संयमी पुरुषांचा देहांत झाल्यास, प्रलय येईपर्यंत त्यांना वरुणाच्या पुरीत वास मिळतो।

Verse 8

पश्चात्पूर्णे ततः काले मर्त्यलोके प्रजायते । अन्नदानप्रदो नित्यं जीवेद्वर्षशतं नरः

नियत काळ पूर्ण झाल्यावर तो पुन्हा मर्त्यलोकी जन्म घेतो। अन्नदानात सदैव तत्पर असा तो नर शंभर वर्षे जगतो।

Verse 81

। अध्याय

अध्याय (अध्याय-चिन्ह)।