Adhyaya 219

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं कोटीश्वरं परम् । यत्र स्नानं च दानं च सर्वं कोटिगुणं भवेत्

श्री मार्कण्डेय म्हणाले—नर्मदेच्या दक्षिण तीरावर कोटीश्वर नावाचे परम तीर्थ आहे। तेथे स्नान, दान तसेच सर्व कर्मांचे पुण्य कोटिगुणे होते।

Verse 2

तत्र देवाः सगन्धर्वा ऋषयो ये तथामलाः । कोटितीर्थे परां सिद्धिं सम्प्राप्ता भुवि दुर्लभाम्

तेथे गंधर्वांसह देव आणि निर्मळ ऋषी यांनी कोटीतीर्थात भुवी दुर्लभ अशी परम सिद्धी प्राप्त केली।

Verse 3

स्थापितश्च महादेवस्तत्र कोटीश्वरो नृप । तं दृष्ट्वा देवदेवेशं सिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम्

हे नृपा! तेथे महादेव कोटीश्वर म्हणून प्रतिष्ठित आहेत. देवदेवेश्वराचे दर्शन घेतल्याने मनुष्य अनुपम सिद्धी प्राप्त करतो.

Verse 4

तत्र तीर्थे तु यत्किंचिच्छुभं वा यदि वाशुभम् । क्रियते तन्नृपश्रेष्ठ सर्वं कोटिगुणं भवेत्

हे नृपश्रेष्ठ! त्या तीर्थस्थानी जे काही केले जाते—शुभ वा अशुभ—त्याचे फळ सर्व कोटिगुणे होते.

Verse 5

तत्र दक्षिणमार्गस्था ये केचिन्मुनिसत्तमाः । सिद्धा मृताः पदं यान्ति पितृलोकं ध्रुवं हि ते

तेथे दक्षिणमार्गस्थ जे मुनिसत्तम सिद्ध झाले आहेत, ते देहत्यागी निश्चयाने पितृलोकाचे पद प्राप्त करतात.

Verse 6

उत्तरं नर्मदाकूलं ये श्रेष्ठा मुनिपुंगवाः । देवलोकं गताः पूर्वमिति शास्त्रस्य निश्चयः

नर्मदेच्या उत्तर काठी वसणारे श्रेष्ठ मुनिपुंगव प्रथम देवलोकास जातात—हा शास्त्राचा निश्चय आहे.