Adhyaya 216
मार्कंडेय राजाला उद्देशून सांगतात की अषाढी तीर्थाकडे जावे; तेथे महेश्वर “कामिक” (इच्छापूर्तिदायक) रूपाने सन्निध आहेत. पुढे ते या तीर्थाचे माहात्म्य वाढवून सांगतात की हे “चातुर्युग” आहे—चारही युगांत फल देणारे—आणि सर्व तीर्थांमध्ये अनुपम आहे. फलश्रुतीत म्हटले आहे की येथे स्नान केल्याने मनुष्य रुद्राचा परिचर होतो, म्हणजे शिवसन्निधी व सेवाभाग्य प्राप्त होते. तसेच येथे देहत्याग करणाऱ्याची गती अपरिवर्तनीय ठरते; निःसंशय तो रुद्रलोकाला पोहोचतो. अशा रीतीने हा अध्याय तीर्थगमन, स्नानकर्म आणि मोक्ष-आश्वासन यांचे संक्षिप्त, धर्मनिष्ठ भक्तांसाठी मार्गदर्शन करतो.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । अषाढीतीर्थमागच्छेत्ततो भूपालनन्दन । कामिकं रूपमास्थाय स्थितो यत्र महेश्वरः
श्री मार्कण्डेय म्हणाले—त्यानंतर, हे राजपुत्रा, अषाढीतीर्थास जावे; तेथे महेश्वर ‘कामिक’ रूप धारण करून विराजमान आहेत।
Verse 2
चातुर्युगमिदं तीर्थं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम् । तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रस्यानुचरो भवेत्
हे तीर्थ ‘चार युगांचे’ मानले जाते आणि सर्व तीर्थांमध्ये अनुत्तम आहे. हे राजन्, तेथे स्नान केल्यास मनुष्य रुद्राचा अनुचर होतो।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणमोक्षणम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
त्या तीर्थात जो कोणी प्राणत्याग करतो, त्याची गती अनिवर्तनीय होते; रुद्रलोकातून त्याचा पराभव होत नाही—निःसंशय।