Adhyaya 206

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । सर्वपापहरं पुण्यं दशकन्येति विश्रुतम् । महादेवकृतं पुण्यं सर्वकामफलप्रदम्

श्री मार्कंडेय म्हणाले—हे क्षोणिनाथा! त्यानंतर परम शोभायमान, सर्वपापहर व पुण्य असे ‘दशकन्या’ म्हणून प्रसिद्ध तीर्थ गाठावे. हे महादेवांनी प्रतिष्ठित केलेले पवित्र स्थान असून धर्म्य सर्व कामनांचे फल देणारे आहे.

Verse 2

तत्र तीर्थे महादेवो दशकन्या गुणान्विताः । ब्रह्मणो वरयामास ह्युद्वाहेन युयोज ह

त्या तीर्थस्थानी महादेवांनी गुणसम्पन्न दहा कन्यांचा वर म्हणून स्वीकार केला आणि विवाहविधीने त्यांना ब्रह्मदेवाशी जोडून दिले.

Verse 3

तदाप्रभृति तत्तीर्थं दशकन्येति विश्रुतम् । सर्वपापहरं पुण्यमक्षयं कीर्तितं फलम्

त्या वेळेपासून ते तीर्थ ‘दशकन्या’ म्हणून प्रसिद्ध झाले. ते सर्वपापहर, अत्यंत पुण्य असून त्याचे फल अक्षय असे सांगितले जाते.

Verse 4

तत्र तीर्थे तु यः कन्यां ददाति समलंकृताम् । प्राप्नोति पुरुषो दत्त्वा यथाशक्त्या स्वलंकृताम्

त्या तीर्थात जो पुरुष अलंकृत कन्येचे दान करतो, तो आपल्या शक्तीनुसार योग्य अलंकारांसह दान देऊन सांगितलेले फल प्राप्त करतो.

Verse 5

तेन दानोत्थपुण्येन पूतात्मानो नराधिप । वसन्ति रोमसंख्यानि वर्षाणि शिवसन्निधौ

हे नराधिपा! त्या दानातून उत्पन्न झालेल्या पुण्याने त्यांची आत्मा पवित्र होते आणि ते शिवसन्निधीत रोमसंख्येइतकी असंख्य वर्षे वास करतात.

Verse 6

ततः कालेन महता त्विह लोके नरेश्वर । मानुष्यं प्राप्य दुष्प्राप्यं धनकोटीपतिर्भवेत्

मग फार मोठा काळ गेल्यावर, हे नरेश्वर, या लोकी परत येऊन दुर्लभ मानुष्यजन्म प्राप्त करून तो कोट्यवधी धनाचा स्वामी होतो.

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा विप्राय काञ्चनम् । सम्प्रयच्छति शान्ताय सोऽत्यन्तं सुखमश्नुते

त्या तीर्थी जो भक्तिभावाने स्नान करून शांत ब्राह्मणाला सुवर्ण दान करतो, तो अत्यंत परम सुख भोगतो.

Verse 8

वाचिकं मानसं वापि कर्मजं यत्पुरा कृतम् । तत्सर्वं विलयं याति स्वर्णदानेन भारत

हे भारत, वाणीने, मनाने किंवा कर्माने पूर्वी जे काही पाप केले असेल, ते सर्व सुवर्णदानाने नष्ट होते.

Verse 9

नरो दत्त्वा सुवर्णं चापि वालाग्रमात्रकम् । तत्र तीर्थे दिवं याति मृतो नास्त्यत्र संशयः

त्या तीर्थी मनुष्याने केसाच्या टोकाएवढे जरी सुवर्ण दान केले, तरी मृत्यूनंतर तो स्वर्गास जातो—यात संशय नाही.

Verse 10

तत्र विद्याधरैः सिद्धैर्विमानवरमास्थितः । पूज्यमानो वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

तेथे तो श्रेष्ठ विमानावर आरूढ होऊन, विद्याधर व सिद्धांनी पूजिला जाऊन, भूतसम्प्लव प्रलय येईपर्यंत निवास करतो.

Verse 206

अध्यायः

अध्याय (इति अध्याय-समाप्तीचा सूचक)।