Adhyaya 205
या अध्यायात श्री मार्कंडेय राजाला कुरकुरी नावाच्या अत्यंत पुण्यदायी तीर्थास जाण्याचा उपदेश करतात. हे तीर्थ सर्व पापांचा नाश करणारे व परम मंगलप्रद असे वर्णिले आहे. येथील तीर्थदेवता ‘कुरकुरी’ इष्टार्थदायिनी असून भक्तांच्या प्रार्थनेनुसार पशुधन, पुत्र आणि संपत्ती इत्यादी फल देते असे सांगितले आहे. तसेच ‘ढौण्डेश’ नावाचा क्षेत्रपाल तेथे वास करतो; स्त्री-पुरुष दोघांनीही त्याची पूजा करावी असे निर्देश आहेत. फलश्रुतीत दर्शन-पूजनाने अनिष्ट कमी होते, अपत्यहीनता दूर होते, दारिद्र्य निवते आणि इच्छित कार्य सिद्ध होते असे म्हटले आहे. शेवटी विधिपूर्वक तीर्थाचे स्पर्श व दर्शन केल्यानेच हे फल निश्चितपणे प्राप्त होते, असे प्रतिपादन केले आहे.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्
श्री मार्कण्डेय म्हणाले—हे क्षोणिनाथ (राजा), त्यानंतर परम शोभन, ‘कुर्कुरी’ नावाने विख्यात, सर्वपाप-प्रणाशक असे तीर्थ गाठावे।
Verse 2
यं यं प्रार्थयते कामं पशुपुत्रधनादिकम् । तं तं ददाति देवेशी कुर्कुरी तीर्थदेवता
मनुष्य श्रद्धेने जी जी इच्छा करतो—पशु, पुत्र, धन इत्यादी—तीर्थाची अधिष्ठात्री देवेशी कुर्कुरी ती ती वरदान देत असते।
Verse 3
क्षेत्रपालो वसेत्तत्र ढौण्ढेशो नाम नामतः । तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषोऽपि वा
तेथे क्षेत्रपाल वास करतो; नामाने तो ‘ढौण्ढेश’ म्हणून प्रसिद्ध आहे। त्याची विधिपूर्वक आराधना करून, स्त्री असो वा पुरुष—
Verse 4
वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात् । अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमुत्तमम्
हे राजेंद्र, केवळ वंदन केल्यानेही दुर्भाग्य नष्ट होते। अपुत्राला पुत्र मिळतो आणि निर्धनाला उत्तम धन प्राप्त होते।
Verse 5
नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम् । स्पर्शनाद्दर्शनात्तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम्
तसेच स्त्री वा पुरुष, त्या तीर्थाचे विधिपूर्वक स्पर्शन व दर्शन केल्याने उत्तम इच्छित फल प्राप्त करतो।
Verse 205
अध्यायः
अध्याय समाप्त. (हे अध्याय-चिन्ह/समाप्ती-सूचक पद आहे.)