Adhyaya 202

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यच्छिखितीर्थमनुत्तमम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां पञ्चायतनमुत्तमम्

मार्कण्डेय म्हणाले—त्याच्या लगेचच ‘शिखितीर्थ’ नावाचे आणखी एक अनुपम तीर्थ आहे; ते सर्व तीर्थांमध्ये प्रधान असून उत्तम पञ्चायतन-धाम आहे।

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा शिखार्थं हव्यवाहनः । शिखां प्राप्य शिखी भूत्वा शिखाख्यं स्थापयञ्छिवम्

त्या तीर्थस्थानी हव्यवाहन (अग्नी) यांनी शिखा मिळविण्यासाठी तप केले; शिखा प्राप्त करून ‘शिखी’ होऊन त्यांनी तेथे ‘शिखाख्य’ नावाने शिवाची स्थापना केली।

Verse 3

प्रतिपच्छुक्लपक्षे या भवेदाश्वयुजे नृप । तदा तीर्थवरे गत्वा स्नात्वा वै नर्मदाजले

हे नृपा! आश्वयुज महिन्यात शुक्लपक्षाची प्रतिपदा जेव्हा येईल, तेव्हा त्या श्रेष्ठ तीर्थस्थानी जाऊन नर्मदेच्या जलात निश्चयाने स्नान करावे।

Verse 4

देवानृषीन् पित्ःंश्चान्यांस्तर्पयेत्तिलवारिणा । हिरण्यं ब्राह्मणे दद्यात्संतर्प्य च हुताशनम्

तीळमिश्रित जलाने देव, ऋषी, पितर व इतरांचे तर्पण करावे। हुताशन (अग्नी) संतुष्ट करून मग ब्राह्मणास सुवर्ण दान द्यावे।

Verse 5

गन्धमाल्यैस्तथा धूपैस्ततः सम्पूजयेच्छिवम् । अनेन विधिनाभ्यर्च्य शिखितीर्थे महेश्वरम्

नंतर गंध, पुष्पमाळा व धूप यांनी शिवाची यथाविधी सम्यक पूजा करावी। या विधीने शिखितीर्थी महेश्वराचे अर्चन केल्यास फल प्राप्त होते।

Verse 6

विमानेनार्कवर्णेन ह्यप्सरोगणसंवृतः । गीयमानस्तु गन्धर्वैर्रुद्रलोकं स गच्छति

सूर्यवर्ण विमानाने, अप्सरागणांनी वेढलेला व गंधर्वांच्या गीतांनी स्तुत झालेला तो रुद्रलोकास जातो।

Verse 7

शत्रुक्षयमवाप्नोति तेजस्वी जायते भुवि

तो शत्रूंचा क्षय प्राप्त करतो आणि पृथ्वीवर तेजस्वी व सामर्थ्यवान होतो।

Verse 202

अध्यायः

अध्याय (अध्याय-चिन्ह)।