Adhyaya 160

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्पाण्डुपुत्र मोक्षतीर्थमनुत्तमम् । सेवितं देवगन्धर्वैर्मुनिभिश्च तपोधनैः

श्री मार्कण्डेय म्हणाले—त्यानंतर, हे पांडुपुत्रा! देव, गंधर्व आणि तपोधन मुनी यांनी सेविलेल्या त्या अनुपम मोक्षतीर्थास जावे।

Verse 2

बहवस्तन्न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः । यत्र सिद्धा महाभागा ऋषयः सतपोधनाः

विष्णुमायेने मोहित झालेले अनेक जण ते जाणत नाहीत; जिथे सिद्ध, महाभाग आणि खरे तपोधन ऋषी आहेत।

Verse 3

पुलस्त्यः पुलहो विद्वान्क्रतुश्चैव महामतिः । प्राचेतसो वसिष्ठश्च दक्षो नारद एव च

पुलस्त्य, विद्वान पुलह व महामती क्रतु; तसेच प्राचेतस, वसिष्ठ, दक्ष आणि नारद—हे सर्व त्या तीर्थाच्या पावित्र्याशी संबद्ध आहेत.

Verse 4

एते चान्ये महाभागाः सप्तसाहस्रसंज्ञिताः । मोक्षं गताः सह सुतैस्तत्तीर्थं तेन मोक्षदम्

हे व इतर महाभाग ‘सप्तसाहस्र’ या नावाने प्रसिद्ध, पुत्रांसह मोक्षास गेले; म्हणून ते तीर्थ मोक्षदायक म्हणून ख्यात आहे.

Verse 5

तत्र प्रवाहमध्ये तु पतिता तमहा नदी । तत्र तत्सङ्गमं तीर्थं सर्वपापक्षयंकरम्

तेथे मुख्य प्रवाहाच्या मध्यभागी तमहा नदी येऊन मिळते; आणि त्या संगमावर असे तीर्थ आहे की ते सर्व पापांचा क्षय करते.

Verse 6

ऋग्यजुःसामसंज्ञानामभ्यस्तानां तु यत्फलम् । सम्यग्जप्त्वा तु विधिना गायत्रीं तत्र तल्लभेत्

ऋग्, यजुः आणि साम—या वेदांच्या अभ्यासाने जे फळ मिळते, तेच फळ तेथे विधिपूर्वक गायत्रीचा सम्यक् जप केल्याने प्राप्त होते.

Verse 7

तत्र दत्तं हुतं जप्तं तीर्थसेवार्जितं फलम् । सर्वमक्षयतां याति मोक्षसाधनमुत्तमम्

तेथे केलेले दान, अग्नीत केलेले हवन, मंत्रजप आणि तीर्थसेवेने मिळालेले फळ—हे सर्व अक्षय होते व मोक्षाचे उत्तम साधन ठरते.

Verse 8

तत्र तीर्थे मृतानां तु संन्यासेन द्विजन्मनाम् । अनिवर्तिका गतिस्तेषां मोक्षतीर्थप्रभावतः

त्या तीर्थस्थानी संन्यासधर्मात स्थित द्विजांचा देहांत झाला तर मोक्षतीर्थाच्या प्रभावाने त्यांची गती अनावर्त—पुनर्जन्मरहित होते.

Verse 9

एष ते विधिरुद्दिष्टः संक्षेपेण मयानघ । व्युष्टिस्तीर्थस्य महती पुराणे याभिधीयते

हे निष्पाप! ही विधी मी तुला संक्षेपाने सांगितली; या तीर्थाचे महान् विस्तृत वर्णन पुराणात सांगितले आहे.

Verse 160

। अध्याय

अध्याय। (अध्याय-शीर्षक/संक्रमण सूचक)