Adhyaya 152
या संक्षिप्त धर्मवर्णनात मार्कंडेय यात्रिकाला परम पवित्र भार्गलेश्वर-क्षेत्री जाण्याची आज्ञा देतात. ते शंकराला “जगाचा प्राण” म्हणतात आणि त्याचे केवळ स्मरण केले तरी पापांचा नाश होतो असे प्रतिपादन करतात (स्मृतमात्र-अघनाशन)। पुढे या तीर्थाचे दोन फळ सांगितले आहे—(१) जो तेथे स्नान करून परमेश्वराची पूजा करतो, त्याला अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळते; (२) जो त्या तीर्थात प्राणत्याग करतो, तो “अनिवर्तिका गती” प्राप्त करून निःसंशय रुद्रलोकास पोहोचतो. अध्यायाचा बोध असा की शिवभक्ती, पवित्र स्थान आणि स्मरण—ही मोक्षप्राप्तीची प्रभावी साधने आहेत।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल भार्गलेश्वरमुत्तमम् । शङ्करं जगतः प्राणं स्मृतमात्राघनाशनम्
श्री मार्कण्डेय म्हणाले—हे धरापाल! मग उत्तम भार्गलेश्वराकडे जावे—जगाचा प्राणस्वरूप शंकर, ज्यांचे स्मरण होताच पाप नष्ट होते.
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानवः
जो मनुष्य त्या तीर्थात स्नान करून परमेश्वराची पूजा करतो, तो अश्वमेध यज्ञाचे फलतुल्य पुण्य प्राप्त करतो.
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करिष्यति । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
त्या तीर्थात जो कोणी प्राणत्याग करील, त्याची गती अनिवर्तनीय होते; रुद्रलोकातून परत येणे होत नाही—निःसंशय.
Verse 152
। अध्याय
“अध्याय”—हे हस्तलिखितात अध्याय-शीर्षक/समाप्ति दर्शविणारे पद आहे.