Adhyaya 145
या अध्यायात मार्कंडेय ‘देशरक्षक/नेता’ याला संक्षिप्त तत्त्वोपदेश देऊन अनुपम शिवतीर्थाकडे मार्गदर्शन करतात. शिवतीर्थी केवळ देवदर्शनानेच सर्व पाप-कलुष (सर्व-किल्बिष) नष्ट होतात, असे सांगितले आहे. पुढे क्रोधजयंती व इंद्रियनिग्रह राखून तीर्थस्नान करून महादेवाची पूजा करावी; याचे पुण्य अग्निष्टोम यज्ञासमान मानले आहे. नंतर भक्तीने सोपवास शिवपूजा केल्यास साधकाची आध्यात्मिक गती अचल होते आणि अखेरीस रुद्रलोकप्राप्ती हे निश्चित फल म्हणून वर्णिले आहे.
Shlokas
Verse 1
मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल शीवतीर्थमनुत्तमम् । दर्शनाद्यस्य देवस्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
मार्कंडेय म्हणाले—त्यानंतर, हे धरापाल, अनुपम शिव-तीर्थास जावे. तेथील देवाचे दर्शन होताच सर्व पापांपासून मुक्ती मिळते.
Verse 2
शिवतीर्थे तु यः स्नात्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । पूजयेत महादेवं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्
जो शिवतीर्थात स्नान करून क्रोध जिंकतो, इंद्रिये संयमित करतो आणि महादेवाची पूजा करतो, तो अग्निष्टोम यज्ञाचे फळ प्राप्त करतो।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या सोपवासोऽर्चयेच्छिवम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्
त्या तीर्थात जो भक्तीने उपवास करून शिवाची अर्चना करतो, त्याची गती अनिवर्तनीय होते; निःसंशय तो रुद्रलोक प्राप्त करतो।
Verse 145
। अध्याय
अध्याय समाप्त।