Adhyaya 144
Avanti KhandaReva KhandaAdhyaya 144

Adhyaya 144

या अध्यायात श्री मार्कंडेय राजश्रोत्याला संक्षिप्त, प्रवास-मार्गदर्शनाच्या शैलीत उपदेश करतात. ते श्रोत्याला “उत्तम” द्वादशी-तीर्थाकडे जाण्यास सांगतात आणि सामान्य कर्मफलांची मर्यादा चक्रतीर्थाच्या अपूर्व महिमेशी तुलना करून दाखवतात। सामान्यतः दान, जप, होम व बळी/अर्पण यांची फळे काळानुसार क्षीण किंवा संपुष्टात येऊ शकतात; परंतु चक्रतीर्थात केलेली कृत्ये अक्षय मानली जातात—त्यांचे पुण्य कधीही कमी होत नाही। शेवटी भूत-भविष्यपर्यंत व्यापणारे या तीर्थाचे परम माहात्म्य विशेष रीतीने स्पष्ट व पूर्ण सांगितले आहे, असे निष्कर्ष-वचन देऊन या स्तुती-भागाची समाप्ती केली जाते।

Shlokas

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज द्वादशीतीर्थमुत्तमम् । क्षरन्ति सर्वदानानि जपहोमबलिक्रियाः

श्री मार्कंडेय म्हणाले—त्यानंतर, हे महाराज, उत्तम द्वादशी-तीर्थास जावे. अन्यत्र दान, जप, होम व बलिकर्म यांचे फळ क्षीण होते.

Verse 2

न क्षीयते तु राजेन्द्र चक्रतीर्थे तु यत्कृतम् । यद्भूतं यद्भविष्यच्च तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्

परंतु, हे राजेंद्र, चक्र-तीर्थात जे काही केले जाते ते क्षीण होत नाही. भूत असो वा भविष्य—हेच तीर्थाचे परम माहात्म्य आहे.

Verse 3

कथितं तन्मया सर्वं पृथग्भावेन भारत

हे भारत, ते सर्व मी तुला वेगवेगळ्या प्रकारे, योग्य क्रमाने, पूर्णपणे सांगितले आहे.

Verse 144

। अध्याय

इति अध्याय समाप्त.