Adhyaya 132

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र उत्तरे नर्मदातटे । सर्वपापहरं तीर्थं वाराहं नाम नामतः

श्री मार्कण्डेय म्हणाले—त्यानंतर, हे राजेन्द्रा, नर्मदेच्या उत्तरेकाठी जा. तेथे ‘वाराह’ नावाचे तीर्थ आहे, जे सर्व पापांचे हरण करणारे आहे.

Verse 2

तत्र देवो जगद्धाता वाराहं रूपमास्थितः । स्थितो लोकहितार्थाय संसारार्णवतारकः

तेथे जगद्धाता देव वाराह-रूप धारण करून स्थित आहेत. ते लोकहितासाठी उभे असून संसार-सागरातून तारून नेणारे आहेत.

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्धरणीधरम् । गन्धमाल्यविशेषैश्च जयशब्दादिमङ्गलैः

त्या तीर्थात जो स्नान करून धरणीधर (वाराह) यांची पूजा करील, उत्तम सुगंध व हार अर्पून, तसेच ‘जय’ इत्यादी मंगलघोषांसह—

Verse 4

उपवासपरो भूत्वा द्वादश्यां नृपसत्तम । वृषलाः पापकर्माणस्तथैवान्धपिशाचिनः

हे नृपसत्तमा, द्वादशीला उपवासपर होऊन (मनुष्याने) वृषल, पापकर्मी तसेच अंध-पिशाचांसारख्या तामसिक संगतीपासून दूर राहावे.

Verse 5

आलापाद्गात्रसंपर्कान्निःश्वासात्सहभोजनात् । पापं संक्रमते यस्मात्तस्मात्तान् परिवर्जयेत्

संभाषण, देहस्पर्श, एकत्र श्वासोच्छ्वास व सहभोजन यांमुळे पाप संक्रमित होते; म्हणून अशा लोकांचा त्याग करावा।

Verse 6

ब्राह्मणान् पूजयेद्भक्त्या यथाशक्त्या यथाविधि । रात्रौ जागरणं कार्यं कथायां तत्र भारत

ब्राह्मणांचे भक्तीने, यथाशक्ती व यथाविधी पूजन करावे. हे भारत, रात्री तेथे कथेत रमून जागरण करावे.

Verse 7

प्रभाते विमले स्नात्वा तत्र तीर्थे जगद्गुरुम् । ये पश्यन्ति जितक्रोधास्ते मुक्ताः सर्वपातकैः

निर्मळ प्रभाती त्या तीर्थात स्नान करून, क्रोध जिंकलेले जे तेथे जगद्गुरूचे दर्शन घेतात, ते सर्व पाप-पतनांपासून मुक्त होतात.

Verse 8

यथा तु दृष्ट्वा भुजगाः सुपर्णं नश्यन्ति मुक्त्वा विषमुग्रतेजः । नश्यन्ति पापानि तथैव शीघ्रं दृष्ट्वा मुखं शूकररूपिणस्तु

जसे सर्प सुपर्ण गरुडाला पाहून भयंकर विष व उग्र तेज सोडून नष्ट होतात, तसेच वराहरूप धारण करणाऱ्या भगवंताचे मुख पाहताच पापे शीघ्र नष्ट होतात.

Verse 9

नभोगतं नश्यति चान्धकारं दृष्ट्वा रविं देववरं तथैव । नश्यन्ति पापानि सुदुस्तराणि दृष्ट्वा मुखं पार्थ धराधरस्य

जसे आकाशात देवश्रेष्ठ सूर्याला पाहताच अंधार नष्ट होतो, तसेच हे पार्थ, धराधर (विष्णू) याचे मुखदर्शन होताच अतिदुस्तर पापेही नष्ट होतात.

Verse 10

किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैर्भक्तिर्यस्य जनार्दने । नमो नारायणायेति मन्त्रः सर्वार्थसाधकः

ज्याची जनार्दनावर भक्ती आहे, त्याला अनेक मंत्रांची काय गरज? “नमो नारायणाय” हा मंत्र सर्वार्थसाधक आहे.

Verse 11

एकोऽपि कृष्णस्य कृतः प्रणामो दशाश्वमेधावभृथेन तुल्यः । दशाश्वमेधी पुनरेति जन्म कृष्णप्रणामी न पुनर्भवाय

कृष्णाला केलेला एकही प्रणाम दहा अश्वमेधांच्या अवभृथ-स्नानास तुल्य आहे. दहा अश्वमेध करणारा पुन्हा जन्माला येतो; पण कृष्णप्रणामी पुनर्जन्मास जात नाही.

Verse 12

ध्यायमाना महात्मानो रूपं नारायणं हरेः । ये त्यजन्ति स्वकं देहं तत्र तीर्थे जितेन्द्रियाः

जे महात्मे इंद्रियां जिंकून त्या तीर्थस्थानी हरिच्या नारायणरूपाचे ध्यान करीत देहत्याग करतात,

Verse 13

ते गच्छन्त्यमलं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् । क्षराक्षरविनिर्मुक्तं तद्विष्णोः परमं पदम्

ते त्या निर्मळ धामास जातात, जे देवांनाही दुर्लभ आहे; क्षर-अक्षर दोन्हींपासून परे तेच विष्णूचे परम पद आहे.

Verse 132

अध्याय

“अध्याय”—ग्रंथातील अध्याय-शीर्षक दर्शविणारा निर्देश आहे.