
या अध्यायात मार्कंडेय ऋषी राजाला अयोनिज नावाच्या अत्यंत पुण्यदायी तीर्थाचे संक्षिप्त मार्गदर्शन करतात. त्या स्थळाचे वैशिष्ट्य सांगितले आहे—अतिशय रमणीयता, महान पुण्य, आणि सर्व पापांचे समूळ उच्चाटन. तेथील किमान विधी असा: अयोनिजतीर्थात स्नान करून परमेश्वराचे पूजन करावे, आणि नंतर पितर व देव यांना श्रद्धेने तर्पण-आदि करावे. शेवटी ठाम फलश्रुती—जो विधिपूर्वक तेथे प्राणत्याग करतो, तो ‘योनि-द्वार’ म्हणजे पुनर्जन्माच्या दारातून जात नाही; म्हणून तीर्थाचरण हे नियमबद्ध साधना म्हणून कर्मबंधनातून मुक्तीचा मार्ग ठरतो।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । अयोनिजं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्
श्री मार्कण्डेय म्हणाले—त्यानंतर, हे राजेन्द्रा, परम शोभन ‘अयोनिज’ तीर्थास जा; ते महापुण्य असून सर्व पापांचा नाश करणारे आहे।
Verse 2
अयोनिजे नरः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् । पितृदेवार्चनं कृत्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
अयोनिज येथे स्नान करून मनुष्याने परमेश्वराची पूजा करावी। पितर व देव यांचे अर्चन केल्याने तो सर्व कल्मषांपासून मुक्त होतो।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु विधिना प्राणत्यागं करोति यः । स कदाचिन्महाराज योनिद्वारं न पश्यति
त्या तीर्थात जो विधिपूर्वक प्राणत्याग करतो, हे महाराजा, तो कधीही ‘योनीद्वार’ पाहत नाही; म्हणजेच पुनर्जन्म होत नाही।
Verse 114
। अध्याय
इति अध्याय समाप्त।