उ॒ग्रँल्लोहि॑तेन मि॒त्रᳪ सौ॑व्रत्येन रु॒द्रं दौर्व्र॑त्ये॒नेन्द्रं॑ प्रक्री॒डेन॑ म॒रुतो॒ बले॑न सा॒ध्यान् प्र॒मुदा॑ । भ॒वस्य॒ कण्ठ्य॑ᳪ रु॒द्रस्या॑न्तः पा॒र्श्व्यं म॑हादे॒वस्य॒ यकृ॑च्छ॒र्वस्य॑ वनि॒ष्ठुः प॑शु॒पते॑: पुरी॒तत्
ugráṁ lóhitena mitráṁ sauvratyná rudráṁ daurvrátyenéndraṁ prakrīḍéna marúto bálena sā́dhyān pramúdā | bhavásya kaṇṭhyàṁ rudrásyāntaḥpārśvyàṁ mahādevásya yákṛc charvásya vaniṣṭhúḥ paśupáteḥ purī́tat
उग्र—लोहित (लालिमा) ने; मित्र—सौव्रत्य (सद्भाव/सौहार्द) ने; रुद्र—दौर्व्रत्य (दुष्ट/कठोर व्रत) ने; इंद्र—प्रक्रीड (क्रीडामय पराक्रम) ने; मरुत—बलाने; साध्य—प्रमुदा (आनंद/हर्ष) ने। भवाचे—कण्ठ्य (कंठ); रुद्राचे—अंतःपार्श्व्य (आतील पार्श्वभाग); महादेवाचे—यकृत् (जिगर); शर्वाचे—वनिṣ्ठु (नितंब/पाठीमागचा भाग); पशुपतीचे—पुरीतत् (झिल्ली/ओमेंटम, ‘caul’).
उ॒ग्रम् । लोहि॑तेन । मि॒त्रम् । सौ॑व्रत्येन । रु॒द्रम् । दौर्व्र॑त्येन । इन्द्रम् । प्र॒क्री॒डेन॑ । म॒रुतः॑ । बले॑न । सा॒ध्यान् । प्र॒मुदा॑ । भ॒वस्य॑ । कण्ठ्य॑म् । रु॒द्रस्य॑ । अ॒न्तः॒पा॒र्श्व्य॑म् । म॒हा॒दे॒वस्य॑ । यकृत् । श॒र्वस्य॑ । वनि॒ष्ठुः । प॒शु॒पतेः॑ । पुरी॒तत्