अ॒ग्निम॒द्य होता॑रमवृणीता॒यं यज॑मान॒: पच॒न्पक्ती॒: पच॑न्पुरो॒डाशं॑ ब॒ध्नन्निन्द्रा॑य वयो॒धसे॒ छाग॑म् । सू॒प॒स्था अ॒द्य दे॒वो वन॒स्पति॑रभव॒दिन्द्रा॑य वयो॒धसे॒ छागे॑न । अघ॒त्तं मे॑द॒स्तः प्रति॑पच॒ताग्र॑भी॒दवी॑वृधत्पुरो॒डाशे॑न । त्वाम॒द्य ऋ॑षे ।
agním adyá hótāram avṛṇīta ayáṃ yájamānaḥ pácan paktī́ḥ pácan puroḍā́śaṃ bádhnan índrāya vayo-dháse chāgám | sūpasthā́ adyá devó vanaspátir abhavad índrāya vayo-dháse chāgéna | ághattaṃ médastaḥ práti-pacatā́grabhīd ávīvṛdhat puroḍā́śena | tvā́m adyá ṛ́ṣe |
आज हा यजमान अग्नीला आपला होता म्हणून निवडतो—पाक्य (शिजवण्यायोग्य हवि) शिजवत, पुरोडाश (यज्ञ-केक) शिजवत, आणि इंद्र—वयोदस् (वीर्यधारक) यासाठी—छाग (बकरा) बांधत. आज देव वनस्पती (वनाचा स्वामी) दृढ-आधार होऊन, इंद्र वयोदसासाठी, छागासह (यज्ञोपयोगी) झाला आहे. ‘तुम्ही मेदस् (चरबी) खाल्ली आहे; ती पुन्हा शिजवा’—असे (म्हणून) त्याने पुरोडाशाने (यज्ञ) वाढविला. हे ऋषे, आज (आम्ही) तुला…
अ॒ग्निम् । अ॒द्य । होता॑रम् । अ॒वृ॒णी॒त । अ॒यम् । यज॑मानः । पच॑न् । पक्तीः॑ । पच॑न् । पु॒रो॒डाश॑म् । ब॒ध्नन् । इन्द्रा॑य । व॒यः॒धसे॑ । छाग॑म् । सू॒प॒स्थाः । अ॒द्य । दे॒वः । वन॒स्पतिः॑ । अ॒भ॒व॒त् । इन्द्रा॑य । व॒यः॒धसे॑ । छागे॑न । अघ॒त्तम् । मे॒द॒स्तः । प्रति॑-पचत । आ-ग्र॑भीत् । अवी॑वृधत् । पु॒रो॒डाशे॑न । त्वाम् । अ॒द्य । ऋ॑षे ।