इ॒मं नो॑ देव सवितर्य॒ज्ञं प्र ण॑य देवा॒व्य॒ᳪ सखि॒विद॑ᳪ सत्रा॒जितं॑ धन॒जित॑ᳪ स्व॒र्जित॑म् । ऋ॒चा स्तोम॒ᳪ सम॑र्धय गाय॒त्रेण॑ रथन्त॒रं बृ॒हद्गा॑य॒त्रव॑र्तनि॒ स्वाहा॑
imáṃ no deva savitar yajñáṃ prá ṇaya devā́vyaṃ sakhivídaṃ satrā́jitaṃ dhanájitaṃ svàrjitam | ṛcā́ stómaṃ sámardhaya gāyatréṇa rathantaráṃ bṛhád gāyatrávartani svā́hā
हे देव सविता! हा आमचा यज्ञ पुढे ने—देवांस योग्य, मित्र-प्रद, सत्र-विजयी, धन-विजयी, स्वर्ग-विजयी। ऋचा द्वारा स्तोम सम्यक् पूर्ण कर; गायत्रीने रथन्तर आणि गायत्री-मार्गावर बृहत् (स्तोत्र) स्थापित कर—स्वाहा।
इ॒मम् । नः । दे॒व । स॒वि॒त॒र् । य॒ज्ञम् । प्र । न॒य । दे॒व॒-आ॒व्य॑म् । सखि॒-विद॑म् । स॒त्रा॒-जित॑म् । ध॒न॒-जित॑म् । स्वः॒-जित॑म् । ऋ॒चा । स्तोम॑म् । सम् । अ॒र्ध॒य । गा॒य॒त्रेण॑ । र॒थ॒न्त॒रम् । बृ॒हत् । गा॒य॒त्र॒-व॒र्त॒नि॒ । स्वाहा॑