दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । पृ॒थि॒व्याः स॒धस्था॑द॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वत्ख॑नामि । ज्योति॑ष्मन्तं त्वाऽग्ने सु॒प्रती॑क॒मज॑स्रेण भा॒नुना॒ दीद्य॑तम् । शि॒वं प्र॒जाभ्योऽहि॑ᳪसन्तं पृथि॒व्या: स॒धस्था॑द॒ग्निं पु॑री॒ष्य॒मङ्गिर॒स्वत्ख॑नामः
devásya tvā savitúḥ prasavé’śvinór bāhúbhyāṃ pūṣṇó hástābhyām | pṛthivyā́ḥ sadhásthād agníṃ purīṣyám aṅgirasvát khanāmi | jyótiṣmantaṃ tvā’gne su-prátīkam ájasreṇa bhānúnā dī́dyatam | śiváṃ prajā́bhyo’hiṃsantaṃ pṛthivyā́ḥ sadhásthād agníṃ purīṣyám aṅgirasvát khanāmaḥ ||
देव सविताच्या प्रसवाने (प्रेरणेने), अश्विनांच्या बाहूंनी, पूषन्च्या हातांनी—पृथ्वीच्या सधस्थ (दृढ आधार) स्थानातून मी अङ्गिरसांच्या रीतीने ‘पुरीष्य’ अग्नीला खोदून बाहेर काढतो. हे अग्ने! ज्योतिष्मंत, सुप्रतीक, अजस्र भानूने दीप्त—तू प्रकाशमान हो. प्रजांसाठी शिव, अहिंसक—पृथ्वीच्या सधस्थातून त्या ‘पुरीष्य’ अङ्गिरस्वत् अग्नीला आम्ही खोदून बाहेर काढतो.
देवस्य । त्वा । सवितुः । प्रसवे । अश्विनोः । बाहुभ्याम् । पूष्णः । हस्ताभ्याम् । पृथिव्याः । सधस्थात् । अग्निम् । पुरीष्यम् । अङ्गिरस्वत् । खनामि । ज्योतिष्मन्तम् । त्वा । अग्ने । सु-प्रतीकम् । अजस्रेण । भानुना । दीद्यतम् । शिवम् । प्रजाभ्यः । अहिंसन्तम् । पृथिव्याः । सधस्थात् । अग्निम् । पुरीष्यम् । अङ्गिरस्वत् । खनामः ।